Suurah Al-Kahf — Aayad 36

Macnaha Erayada:

• السَّاعَةَ قَائِمَةً: Qiyaamadu waxay dhacaysaa oo taagan tahay.
• رُدِدتُّ: Haddii la i celiyo oo la i soo nooleeyo.
• مُنقَلَبًا: Meel aan ku noqdo, ama xaalad aan ku laabto.

Tafsiirka Aayadda:

Ninkani waa gaalnimo iyo isla-weyni ku dheehan, wuxuu galay beertiisii isagoo dulmiyey nafsiisa, isagoo inkiriya soo-bixinta iyo Qiyaamada, isagoo u malaynaya in beertani ayan weligeed dabar-go'i lahayn. Wuxuu yidhi: "Ma aaminsani in Qiyaamadu dhici doonto, haddii ay tahay in la i celiyo Rabbigay – sida aad sheegaysaan – waxaan hubaa inaan ka heli doono wax ka khayr badan beertan, oo ah meel aan ku noqdo oo iga fiican, maxaa yeelay waxaan ahay qof Eebe uu ku qaddariyey khayr adduunkan, sidaas oo kale wuxuu igu siin doonaa khayr aakhiro."

Qofkani wuxuu ku khaldan yahay fikirkiisa, wuxuuna u malaynayaa in hantida adduunku ay tahay calaamad ka mid ah in Eebe uu jecel yahay qofka, isagoon ogayn in Eebe siiyo qof kasta – mu'min iyo gaalba – si uu ugu imtixaano. Wuxuu ka gaalooday awoodda Eebe ee ah inuu soo nooleeyo kuwii dhintay, isagoo ku tiirsan hantidiisa, isagoon tixgelinayn in aakhiro ay tahay meel lagu abaalmariyo camalka, ee ma aha meel lagu helo hanti iyo maal.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Ka digtoonaanshaha isla-weynida iyo ku kalsoonaanta hantida adduunka, maxaa yeelay waxay dadka u horseedi kartaa gaalnimo iyo inkirka Qiyaamada.
2. Mu'inku waa inuu ku xaqiijiyo in khayrka dhabta ah uu yahay khayrka aakhiro, ee ma aha waxa adduunka laga helo.
3. Aayaddu waxay ku tusinaysaa in qofka Eebe siiyo hanti uusan u ahayn calaamad lagu qaddariyo, laakiin waa imtixaan, sidaa darteed waa in qofku ku shukriya Eebe oo uu ku bixiyo jidkiisa.
4. Waxay ku baraarujinaysaa mu'inka inuu u diyaar garoobo aakhiro, isagoon ku qalqaalin nolosha adduunka, waayo cibaadada iyo camalka wanaagsan ayaa ah waxa ugu khayr badan ee qofku ku laabto Eebihiis.