Sura Al-Kahf — Werset 5

Znaczenie słów:

• mā lahum bihī min ʿilm – nie mają żadnej wiedzy ani dowodu na to, co twierdzą.
• kaburat kalimah – jakże wielkie (w swej ohydzie) jest to słowo.
• takhruju min afwāhihim – które wychodzi z ich ust, czyli wypowiadane bez zastanowienia i bez podstaw.
• in yaqūlūna illā kadhibā – nie mówią niczego innego, jak tylko kłamstwo.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ci, którzy przypisują Bogu dziecko – niech Allah będzie wywyższony i oczyszczony od tego, co Mu przypisują – nie posiadają żadnej wiedzy ani dowodu na to, co twierdzą. Nie mają też żadnego uzasadnienia dla swoich słów, podobnie jak ich przodkowie, których ślepo naśladują, a którzy również nie posiadali żadnej wiedzy w tej sprawie. Jest to bowiem rzecz niemożliwa w odniesieniu do Allaha, który jest Jeden, Samowystarczalny, nie ma potrzeby ani dziecka, ani towarzysza. Jakże wielkie i ohydne jest to słowo, które wypowiadają ich usta, bez jakiegokolwiek namysłu i rozsądku! Nie mówią oni w tej sprawie niczego poza czystym kłamstwem, które nie ma żadnych podstaw ani w objawieniu, ani w rozumie, ani w żadnym dowodzie.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten ukazuje wielkość i doskonałość Allaha – że jest On oczyszczony od wszelkich niedoskonałości, a przypisywanie Mu dziecka jest największym oszczerstwem i niewdzięcznością wobec Jego doskonałości.
2. Uczy nas, że w sprawach wiary nie należy ślepo naśladować przodków ani tradycji, jeśli są one sprzeczne z prawdą i objawieniem – wiedza i dowód są podstawą, a nie zwyczaje.
3. Podkreśla, że Allah nie potrzebuje nikogo i niczego – jest Samowystarczalny, a wszelkie twierdzenia o Jego potrzebach są czystym fałszem.
4. Werset ten umacnia wiarę w jedność Boga (tawhid) i ostrzega przed mówieniem o Allahu bez wiedzy, co jest jednym z najcięższych grzechów.
5. Zachęca do poszukiwania prawdy i opierania się na dowodach, a nie na pustych słowach, oraz do czystości języka i odpowiedzialności za każde wypowiedziane słowo.