سوره کهف — آیه 60

معانی کلمات:

• فَتَاهُ: جوانی که در خدمت موسی علیه السلام بود و او یوشع بن نون بود.
• لَا أَبْرَحُ: دست برنمیدارم، پیوسته ادامه میدهم.
• مَجْمَعَ الْبَحْرَیْنِ: محل برخورد دو دریا، جایی که دریای شور و شیرین به هم میرسند.
• حُقُبًا: زمان طولانی و مدّت بسیار دراز.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، موسی علیه السلام را به عنوان الگویی برای طالبان علم معرفی میکند. آنگاه که موسی به جوان همراه خود (یوشع بن نون) فرمود: من از سفر و تلاش دست برنمیدارم تا به محل تلاقی دو دریا برسم، هر چند این راه طولانی باشد و زمان بسیاری بگذرد. هدف او از این سفر پرمشقت، رسیدن به بندهای صالح بود تا از او علمی بیاموزد که خود از آن بیبهره بود. این سخن نشاندهنده عزم راسخ و اراده استوار موسی در جستجوی دانش است؛ او برای رسیدن به این هدف، آماده بود سالها راه برود و سختیهای فراوانی را تحمل کند. این آیه بیانگر آن است که حتی پیامبر بزرگواری چون موسی علیه السلام نیز برای یادگیری علم، از تلاش و سفر دریغ نکرد و این خود درس بزرگی برای امت اسلامی است که در طلب علم، هیچ تلاشی را کوچک نشمارند.

فواید و درسهای آیه:

• طلب علم و دانش، هیچ حد و مرزی ندارد و انسان باید برای رسیدن به آن، از هیچ کوششی فروگذار نکند.
• تواضع در برابر علم و دانشمندان، از صفات برجسته مؤمنان است؛ چنانکه موسی علیه السلام برای آموختن از بندهای صالح، راهی طولانی را پیمود.
• صبر و استقامت در راه رسیدن به اهداف والا، کلید موفقیت است و نباید از طولانی بودن راه، دلسرد شد.
• همراه داشتن یار و همراه در سفرهای علمی و معنوی، موجب تسهیل کار و رسیدن به مقصود میشود.