Suurah Al-Kahf — Aayad 60

Macnaha Erayada:

• فَتَاهُ (Fatyaahuu): waa Yushuc bin Nuun, oo ahaa mid ka mid ah khudamaa'iisa (adeegayaashiisa) oo raaci jiray si uu cilmiga uga bartee.
• لَا أَبْرَحُ (Laa abrahu): waxay macnaha tahay "ma joogsanayo" ama "ma istaagayo" socodka.
• مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ (Majma'al-bahrayn): waa meesha ay ku kulmaan labada badda, mid dhanaan (khadha) iyo mid macaan (cambaro).
• حُقُبًا (Huquban): waxay macnaha tahay "muddo dheer" ama "wakhti aad u fog oo aan la xadidnayn".

Tafsiirka Aayadda:

Xusuuso (Nabiyow) markii uu Muuse (CS) ku yidhi khudmaaddiisii Yushuc bin Nuun: "Ma joogsanayo socodka ilaa aan ka gaadho meesha ay isku yimaadaan labada badda (badda macaan iyo badda dhanaan), ama aan sii socdo muddo dheer oo aan xad lahayn."

Waxaa ujeedkiisu ahaa in uu gaadho addoonkii suubanaa (Khidr CS) si uu uga bartoon cilmiga uu ku khasbanaaday inuu ka baro, maadaama uu ahaa cilmiga gaarka ah ee Ilaahay uu siiyey.

Aayaddani waxay ka mid tahay sheekadii Muuse iyo Khidr, waxayna muujinaysaa sida uu ugu dadaalay Nabiga Ilaahay (Muuse) si uu cilmiga u sii kordhiyo, isagoo aan ka daalin safarka dheer iyo raadinta cilmiga.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Dadaalka raadinta cilmiga: Muuse (CS) oo ahaa Nabi weyn ayaa u safray muddo dheer si uu cilmiga u kordhiyo, taasoo muujinaysa in cilmiga lagama helo iyadoon dadaal iyo dulqaad lahayn.
2. Isku-hoorshada (Tawaduuc): Inkastoo Muuse uu ahaa Rasuul, haddana wuu u hoorsaday inuu ka baro cilmiga addoon kale oo Ilaahay uu siiyey, taasoo ina baraysa in cilmiga laga qaato qof kasta, hadduu xaq yahay.
3. Dulqaadka iyo adkaysiga: Aayaddu waxay ina baraysaa in aanan ka quusan raadinta waxa aan u baahanahay, xataa haddii ay tahay inaan safarno muddo dheer.
4. Ilaahay baa ah kan cilmiga ugu sarreeya: Waxay ina xusuusinaysaa in cilmiga oo dhan uu ka yimid Ilaahay, isaguna uu siiyo cilmiga ciddii uu doono, sida uu u siiyey Khidr cilmiga gaarka ah.