Surja El-Kehf — Ajet 64

Kuptimi i fjalëve:

• نَبْغِ (Nebghi): Kërkojmë, dëshirojmë.
• فَارْتَدَّا (Fertadda): U kthyen prapa.
• عَلَىٰ آثَارِهِمَا (Ala atharihima): Në gjurmët e tyre (të dyve).
• قَصَصًا (Kasasan): Duke ndjekur gjurmët hap pas hapi.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Musai (paqja qoftë mbi të) pa se peshku i kishte ikur dhe kishte gjetur rrugën e tij drejt detit, ai i tha shërbëtorit të tij: "Kjo është pikërisht ajo që ne po kërkonim!" Sepse humbja e peshkut ishte shenja që Zoti i kishte premtuar se aty do të takonte njeriun e drejtë (Hidrin). Kështu, ata u kthyen prapa duke ndjekur gjurmët e tyre që kishin lënë pas, hap pas hapi, derisa arritën te shkëmbi ku kishin pushuar më parë, dhe aty gjetën vendin ku peshku kishte hyrë në det.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Këmbëngulja në kërkimin e dijes: Musai (a.s.) nuk u lodh dhe nuk u dorëzua, por u kthye prapa për të gjetur atë që kërkonte. Kjo na mëson se kërkimi i dijes dhe i së vërtetës kërkon durim dhe vendosmëri.
2. Shenjat e Zotit janë udhërrëfyes: Zoti i jep robërve të Tij shenja për t'i udhëzuar në rrugën e drejtë. Musai e kuptoi shenjën dhe veproi sipas saj, duke na mësuar se duhet t'i vëmë re shenjat e Zotit në jetën tonë.
3. Përulësia para Zotit: Edhe pse Musai ishte profet i madh, ai nuk u tregua mendjemadh, por u kthye me përulësi për të vazhduar kërkimin. Kjo na mëson se njeriu duhet të jetë gjithmonë i përulur dhe i gatshëm të mësojë nga të tjerët.
4. Rëndësia e shoqërisë së mirë: Musai nuk udhëtoi vetëm, por kishte një shok që e ndihmonte. Kjo tregon se bashkëpunimi dhe ndihma e ndërsjellë në rrugën e mirë është vlerë e madhe në Islam.
5. Besimi në premtimin e Zotit: Musai e dinte se Zoti i kishte premtuar takimin me njeriun e drejtë, dhe ai nuk dyshoi në këtë premtim. Kjo na mëson se besimi në premtimet e Zotit është themel i fortë për çdo besimtar.