Sura Marjam — Werset 14

Znaczenie słów:

• Barr – dobry, życzliwy, pełen szacunku i miłości.
• Dżabbār – pyszny, wyniosły, przemocowy, ten, który zniewala innych.
• Asijj – nieposłuszny, buntowniczy, przekraczający granice.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah Wszechmogący opisuje tu swojego proroka Jahję (Jana Chrzciciela) – niech będzie z nim pokój – i wymienia jego wzniosłe cechy, które uczyniły go wzorem do naśladowania. Otóż był on dobry i życzliwy dla swoich rodziców, okazując im pełne oddanie, szacunek, miłość i troskę. Nie był wobec nich wyniosły ani nie okazywał im pogardy, lecz był łagodny, posłuszny i pomocny. Co więcej, nie był pyszny i wyniosły – ani wobec Boga, ani wobec ludzi – i nie był nieposłuszny swojemu Panu ani swoim rodzicom. Wręcz przeciwnie, był pokorny, uległy i oddany Bogu, a jednocześnie pełen dobroci i miłosierdzia dla najbliższych. Ta cecha – dobroć wobec rodziców – została wymieniona obok posłuszeństwa Bogu, co wskazuje na jej ogromne znaczenie w islamie.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Dobroć wobec rodziców jest cechą proroków – jeśli sami prorocy, którzy są najdoskonalszymi stworzeniami, okazywali rodzicom tak wielką miłość i szacunek, to tym bardziej my powinniśmy ich naśladować w tej cnocie.
2. Pycha i wyniosłość są sprzeczne z wiarą – prawdziwy wierzący jest pokorny wobec Boga i wobec ludzi, a pycha prowadzi do nieposłuszeństwa i oddalenia od Boga.
3. Łączenie posłuszeństwa Bogu z dobrym traktowaniem rodziców – w islamie te dwie sprawy idą w parze; nie można być prawdziwie wierzącym, jeśli zaniedbuje się rodziców.
4. Wychowanie dzieci na dobrych i pokornych ludzi – rodzice powinni dążyć do tego, aby ich dzieci były łagodne, pełne szacunku i oddane Bogu, tak jak był Jahja – niech będzie z nim pokój.
5. Unikanie skrajności – islam uczy równowagi: nie wolno być wyniosłym ani wobec Boga, ani wobec ludzi, ale też nie wolno być nieposłusznym i buntowniczym.