Sura Marjam — Werset 3

Znaczenie słów:

• نَادَى – wezwał, zawołał (w znaczeniu modlitwy i błagania).
• نِدَاءً خَفِيًّا – ciche, skryte wezwanie, modlitwa wypowiedziana po cichu, w tajemnicy.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Ten werset odnosi się do sytuacji, gdy prorok Zachariasz (pokój z nim) zwrócił się do swojego Pana z modlitwą. Uczynił to w sposób skryty i cichy – nie na głos, lecz w głębi swojej duszy, w samotności, w miejscu swojej modlitwy (mihrab), w środku nocy. Wybrał taką formę błagania, ponieważ jest ona doskonalsza i pełniejsza w oddaniu się Bogu, bardziej szczera i bliższa przyjęcia przez Allaha. Cicha modlitwa świadczy o głębokiej pokorze, ufności i skupieniu serca na Stwórcy, z dala od pokazywania się i pustej wystawności. Jest to również dowód na to, że Allah słyszy zarówno szept, jak i głośne wołanie, i że nie potrzebuje On, aby Jego sługa podnosił głos – liczy się szczerość intencji i obecność serca.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Zachęta do modlitwy w skrytości – cicha modlitwa jest bliższa szczerości (ikhlas) i dalej od obłudy (rija), dlatego jest bardziej godna przyjęcia.
2. Pokazanie, że Allah jest blisko swoich sług i słyszy nawet najcichsze błaganie, dlatego nie trzeba podnosić głosu w modlitwie.
3. Nauczenie, że najlepszym czasem na modlitwę jest noc, kiedy serce jest obecne, a umysł skupiony, a cisza sprzyja głębokiemu zwróceniu się do Boga.
4. Przykład proroka Zachariasza – człowieka pobożnego i wytrwałego w błaganiu – jako wzoru do naśladowania w trudnych chwilach, gdy człowiek zwraca się do Allaha z pokorą i ufnością.
5. Podkreślenie, że modlitwa jest bronią wierzącego i że nawet w sytuacjach pozornie beznadziejnych (jak późny wiek i bezdzietność) należy ufać miłosierdziu Allaha i nie ustawać w prośbach.