Марьям сүрәсе — Аять 3

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Нәдәә – чакырды, дога кылды.
• Хәфиййән – яшерен, күмәк урында түгел, ә сер итеп.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Зәкәрия галәйһиссәламнең догасын искә ала. Ул үзенең Раббысына яшерен рәвештә, сер итеп дога кылды. Бу дога аның гыйбадәт урынында, төн уртасында булды. Ул догасын кычкырып яки күмәк алдында түгел, ә бик тирәннән, йөрәге белән генә кылды. Яшерен дога кылуның хикмәте шунда ки, ул ихласлыкка иң якын була, риядан (күрсәтүдән) ерак тора һәм Аллаһы тарафыннан кабул ителүгә якынрак санала. Зәкәрия галәйһиссәлам бу доганы бик ихтыяҗлы һәм мохтаҗлык хәлендә кылды, чөнки ул картлык көнендә угыл бирүче Аллаһыдан сорады.

Аятьтән алынган файдалар:

• Дога кылучы өчен яшерен дога кылу – ихласлыкның билгесе, чөнки ул кешеләргә күрсәтү өчен түгел, ә бары тик Аллаһы ризалыгы өчен эшләнә.
• Аллаһыга дога кылуның иң яхшы вакыты – төн уртасы, кешеләр йоклаган чакта, чөнки бу вакытта йөрәк саф була һәм дога кабул ителүгә якынрак.
• Мохтаҗлык һәм ихтыяҗ хәлендә дога кылу – Аллаһының рәхмәтенә ирешү сәбәбе, чөнки Аллаһы үз колының аңа булган ихтыяҗын белә һәм аңа җавап бирергә вәгъдә иткән.
• Бу аять безгә Зәкәрия галәйһиссәлам кебек галиҗәнәп пәйгамбәрләрнең дә Аллаһыга ялварып, аңа мохтаҗ булуларын күрсәтә, шуңа күрә безгә дә гел Аллаһыга дога кылып, аңа таянырга кирәклеген өйрәтә.