Surah Maryam — Aya 3

Ma’anonin Kalmomin:

• "إِذْ نَادَى": Lokacin da ya kira.
• "رَبَّهُ": Ubangijinsa.
• "نِدَاءً خَفِيًّا": Kira a ɓoye, wato a asirce ba a fili ba.

Tafsirin Ayar:

Wannan ayar tana nuni ne ga lokacin da Annabi Zakariyya (A.S.) ya kira Ubangijinsa da wani kira na asirce, a ɓoye, ba tare da ƙarar murya ba. Ya zaɓi yin haka ne domin kiran da yake a ɓoye ya fi zama cikakkiyar ibada da ikhlasi ga Allah, kuma ya fi kusantar samun amsa. A cikin wannan kira, ya nemi Allah da yin wata buƙata ta musamman, kuma ya yi hakan ne a lokacin da yake cikin masallaci (miḥrāb), a cikin dare, domin wannan lokaci ya fi dacewa da saukar da rahama da karban addu’a. Wannan ya nuna cewa mutum ya kamata ya kusanci Allah da addu’a a cikin nutsuwa da tawali’u, ba da ƙarar murya ko hayaniya ba, domin Allah yana jin addu’ar bawansa a kowane hali, amma addu’ar asirce tana da daraja ta musamman.

Fa’idodin Darasin:

1. Ƙarfafa imani da cewa Allah yana jin addu’ar bawansa ko da kuwa tana a ɓoye, kuma ba ya buƙatar ƙarar murya domin ya ji.
2. Nuna kyautatawar ɗabi’a wajen addu’a, wato yin shiru da tawali’u, domin hakan ya fi nuna ikhlasi da kuma nisantar riya.
3. Ƙarfafa zuciya da cewa lokacin dare da kuma wuraren ibada kamar masallaci suna daga cikin lokutan da ake saurin samun amsar addu’a, don haka ya kamata mu yi amfani da waɗannan dama wajen kusantar Allah.
4. Koyar da mu cewa kada mu yanke ƙauna daga rahamar Allah, domin Annabi Zakariyya ya yi addu’a yana da shekaru masu yawa kuma yana da buƙata, amma bai daina roƙon Ubangijinsa ba.