Марьям сүресі — Аят 3

1. Сөздердің мағынасы:

• إِذْ — сол уақытта, яғни Закария (ғ.с.) Раббысына жалбарынған сәтте.
• نَادَىٰ — дауыстап шақырды, жалбарынды, дұға етті.
• رَبَّهُ — өзінің Раббысын, яғни Аллаһты.
• نِدَاءً خَفِيًّا — жасырын, үнсіз жалбарыну; яғни дауысын шығармай, іштей, құпия түрде дұға ету.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Закария пайғамбардың (ғ.с.) Аллаһқа деген шынайы жалбарынуын суреттейді. Ол Раббысына құпия түрде, дауысын шығармай, іштей ғана дұға етті. Мұндай жасырын дұға — ихластың ең кемел түрі, өйткені адам тек Аллаһтың ғана еститініне сеніп, көрсету үшін емес, шын жүректен жалбарынады. Сондай-ақ түннің тыныштығында, жалғыз қалған сәтте жасалған дұға қабыл болуға әлдеқайда жақын. Закария пайғамбар михрабта тұрып, түннің ортасында Аллаһқа мінәжат етті — бұл оның Аллаһқа деген терең сенімін, шынайы құлдығын және үмітін көрсетеді.

1. Аяттан алынатын пайдалы қағидалар:

• Дұғаны жасырын, іштей жасау — ихластың белгісі және қабыл болуға жақын.
• Аллаһ әрқашан естиді, сондықтан дауыс көтерудің қажеті жоқ — Ол жүректегіні де біледі.
• Түннің тыныштығында, жалғыз қалғанда жасалған дұға — қабыл болуға ең қолайлы сәт.
• Пайғамбарлардың өмірі — біз үшін үлгі; олар қиындықта Аллаһқа жалбарынып, үмітін үзбеген.
• Дұға — мүміннің Аллаһпен байланысының ең көркем жолы; ол адамды Аллаһқа жақындатады және жүректі тыныштандырады.
• Аллаһқа шын жүректен, кішіпейілдікпен жалбарынған адам ешқашан үмітсіз қалмайды.