Surat Maryam — Ayat 3

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• إِذْ (idz): nalika, wektu iku.
• نَادَىٰ (naadaa): nyuwun, ndonga, nyebut marang Allah.
• رَبَّهُ (rabbahu): Pangerane, yaiku Allah.
• نِدَاءً (nidaa'an): panyuwunan, donga, panggilan.
• خَفِيًّا (khafiyyan): sing didhelikake, meneng, ora diumbar-umbar, mung ana ing antarane ati lan Allah.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nyritakake babagan Nabi Zakariya 'alaihissalam nalika dheweke ndonga marang Pangerane. Dheweke ndonga kanthi cara sing didhelikake, ora banter, ora diweruhi wong liya, mung mung ana ing antarane dheweke lan Allah. Donga sing didhelikake iki luwih becik lan luwih sampurna ing babagan ikhlas marang Allah, amarga ora ana rasa riya' utawa pamer marang manungsa. Kajaba iku, donga sing kaya mangkene iki luwih cedhak kanggo dikabulake, amarga dheweke ndonga kanthi ati sing tulus lan ora ana gangguan saka njaba. Nabi Zakariya ndonga ing wayah wengi ing mihrab, panggonan kanggo ibadah, kanthi swara sing lirih, mung Allah sing mirengake. Iki nuduhake yen dheweke percaya banget marang Allah lan ngarep-arep banget supaya dongane dikabulake.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Dadi wong Islam iku kudu ndonga kanthi ikhlas, mung kanggo Allah, ora kanggo pamer marang wong liya.
• Donga sing didhelikake, ora banter, iku luwih becik lan luwih cedhak kanggo dikabulake.
• Kita kudu yakin yen Allah iku Maha Mirengake sanajan swara kita lirih banget.
• Nabi Zakariya menehi tuladha kanggo kita supaya tansah ndonga kanthi ati sing tulus lan ora putus asa.
• Ayat iki ngajarake yen Islam iku agama sing ngutamakake ketulusan ati, dudu pamer utawa riya'.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih seneng ndonga lan luwih cedhak marang Allah, amarga Allah tansah ngrungokake panyuwunan hamba-Nya.