سورت مريم — آیت 50

د کلمو معناګانې:

• لِسَانَ صِدْقٍ: د صدق ژبه، يعني ښه نوم، ښه یادونه، او په خلکو کې ښه شهرت.
• عَلِيًّا: لوړ، ستر، او پورته کوونکی.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د خپلو پیغمبرانو (اسحاق، یعقوب، موسی، هارون، اسماعیل، ادریس او نورو) په اړه چې مخکې یې یادونه کړې وه، فرمایي چې مونږ دوی ته له خپل رحمت څخه ډېر زیات نعمتونه او فضلونه ورکړل، لکه نبوت، رسالت، علم، حکمت، او په دنیا کې پراخه روزي. سربېره پر دې، مونږ دوی ته ښه نوم، ښه یادونه، او په لوړه درجه ستاینه ورکړه چې تر قیامته پورې به په خلکو کې پاتې وي. هر هغه څوک چې د دوی یادونه کوي، په درناوي او عزت سره یې یادوي، او د دوی په اړه ښه خبرې کوي. دا ښه نوم او ښه شهرت د الله تعالی له لوري د دوی د لوړ مقام او د هغوی د صبر او استقامت په بدل کې ورکړل شوی و.

فايدې:

1. الله تعالی خپلو نیکو بندګانو ته د دنیا په ژوند کې هم ډېر نعمتونه ورکوي، او د آخرت سربېره په دنیا کې هم د هغوی عزت او وقار ساتي.
2. ښه نوم او ښه یادونه په خلکو کې یو لوی نعمت دی، او دا د الله تعالی له لوري د هغو کسانو لپاره ځانګړی فضل دی چې د هغه په لاره کې صبر او استقامت کوي.
3. مسلمانان باید د دې پیغمبرانو په څېر د ښه عمل او ښه اخلاقو له لارې د ښه نوم او ښه یادونې هڅه وکړي، ځکه چې دا د الله تعالی له لوري د رحمت او برکت نښه ده.
4. دا آیت مونږ ته دا هم ښیي چې الله تعالی د خپلو نیکو بندګانو ستاینه کوي او د هغوی یادونه یې په لوړه درجه ساتلې ده، نو مونږ هم باید د هغوی په ښه یادولو سره د هغوی محبت او مینه زموږ په زړونو کې زیاته کړو.