مریم سۈرىسى — ئايەت 50

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

— «وَهَبْنَا»: ئاتا قىلدۇق، بەردۇق.

— «رَحْمَتِنَا»: رەھمىتىمىز، مەرھەمىتىمىز.

— «لِسَانَ صِدْقٍ»: ھەقىقىي، ياخشى نام-ئابرۇي ۋە ئېسىلىپ قالىدىغان ماختاش.

— «عَلِيًّا»: ئۈستۈن، يۇقىرى دەرىجىلىك.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا ئىبراھىم، ئىسھاق ۋە يەئقۇب ئەلەيھىسسالاملارغا بولغان مەرھەمىتىنى بايان قىلىپ، ئۇلارغا پەيغەمبەرلىك بىلەن بىرگە مول-ھوسۇللۇق، كەڭ رىزىق ۋە نۇرغۇن ياخشىلىقلارنى ئاتا قىلغانلىقىنى، شۇنداقلا ئۇلارنىڭ نامىنى ھەممە ئادەم ئارىسىدا ئۈستۈن ۋە ئېسىل قىلىپ، ھەر قانداق دىن ۋە مىللەت ئىچىدە ئۇلارنى ياخشىلىق بىلەن ئەسلىدىغان، ماختايدىغان ئابرۇيلۇق نام بەرگەنلىكىنى خەۋەر بېرىدۇ. بۇ ئايەت شۇنى كۆرسىتىدۇكى، ئاللاھ يولىدا سادىق بولغان بەندىلەرگە ئاللاھ دۇنيادا ھەم رىزىق-نېمەت، ھەم ئەبەدىي قالىدىغان ياخشى نام-ئابرۇي ئاتا قىلىدۇ. بۇنداق ئېسىل نام-ئابرۇي پەقەت مال-مۈلۈك بىلەن ئەمەس، بەلكى ئىمان، تەقۋا ۋە ياخشى ئەمەللەر بىلەن قولغا كېلىدۇ. شۇڭا ھەر بىر مۇئمىن ئاللاھنىڭ رەھمىتىنى ئۈمىد قىلىپ، ياخشى ئەمەل قىلىشقا، كىشىلەر ئارىسىدا ھۆرمەت-ئابرۇيغا ئېرىشىشكە تىرىشىشى كېرەك. ئاللاھ تائالا ياخشى ئەمەل قىلغان بەندىلىرىنىڭ نامىنى ئۈستۈن قىلىپ، ئۇلارنى كىشىلەرنىڭ قەلبىدە مەڭگۈلۈك ئەسلىمە قىلىپ قالدۇرىدۇ. بۇ ئايەت بىزگە ئاللاھنىڭ رەھمىتىنىڭ كەڭلىكىنى ۋە ياخشى ئەمەلنىڭ ئاخىرەتتىلا ئەمەس، دۇنيادىمۇ ئىززەت-ھۆرمەت ئېلىپ كېلىدىغانلىقىنى ئۆگىتىدۇ.