سوره مریم — آیه 50

معانی کلمات:

• لِسَانَ صِدْقٍ: یعنی ذکر خیر، ستایش و آوازه نیکو در میان مردم.
• عَلِیًّا: بلندمرتبه، والا و برجسته.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه بیان نعمتهای خود بر پیامبران بزرگوارش (ابراهیم، اسحاق و یعقوب علیهمالسلام) میفرماید که ما از رحمت گستردهی خود به آنان عطا کردیم؛ رحمتی که شامل نبوّت، کتاب، حکمت، فرزندان صالح و روزیهای پاکیزه و فراوان بود. هیچکس را از فیض رحمت خود محروم نساختیم و بهرهای کامل از فضل خویش به آنان ارزانی داشتیم.

و نیز برای آنان زبان صدق بلندی قرار دادیم؛ یعنی نام نیک، ذکر جمیل و ستایشی ماندگار در میان تمام امتها و پیروان ادیان بر جای نهادیم. بهگونهای که در هر زمان و مکانی، مردم با احترام و عظمت از آنان یاد میکنند و آنان را به نیکی میستایند. این آوازهی بلند و ثنای پایدار، پاداشی الهی برای صبر و ایمان آنان بود و نشانهای از محبوبیتشان در نزد خدا و خلق خدا شد.

فواید و پیامهای آیه:

1. رحمت الهی بیپایان است و خداوند بندگان شایستهی خود را از انواع نعمتهای مادی و معنوی بهرهمند میسازد.
2. نیکنامی و حسن شهرت، از بزرگترین نعمتهای الهی است که به انسان آرامش و عزت میبخشد و او را در دلهای مردم محبوب میگرداند.
3. کسانی که در راه خدا صبر پیشه کنند و ایمان خود را حفظ نمایند، خداوند علاوه بر پاداش اخروی، در دنیا نیز نام نیک و یاد جاودانهای برایشان رقم میزند.
4. این آیه انگیزهای برای مؤمنان است تا با عمل صالح و اخلاق نیکو، نام خود را در میان مردم به نیکی ثبت کنند و از خداوند بخواهند که آنان را از ذکر جمیل و ثنای نیکو بهرهمند سازد.