Sura Marjam — Werset 50

Znaczenie słów:

• وَهَبْنَا لَهُم مِّن رَّحْمَتِنَا – obdarzyliśmy ich czymś z Naszego miłosierdzia, czyli wielkim dobrem i łaską.
• لِسَانَ صِدْقٍ – język prawdy, czyli dobra sława i pochlebne wspomnienie.
• عَلِيًّا – wzniosłe, wysokie, trwałe i zaszczytne.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Wszechmogący – po tym, jak wspomniał o prorokach Ibrahima, Ishaka i Jakuba (niech będzie z nimi pokój) – mówi, że obdarzył ich wszystkich Swoim miłosierdziem, udzielając im ponad proroctwem wielkiego dobra, błogosławieństw i łask, których nie sposób zliczyć. Oprócz tego uczynił ich wspominanymi z szacunkiem i pochwałą, obdarzając ich wzniosłą, trwałą sławą i dobrym świadectwem na językach ludzi. Każdy naród i każda społeczność – niezależnie od wyznania – wspomina ich z szacunkiem, uznaje ich cnoty i naśladuje ich drogę. Ich dobre imię pozostało na ziemi jako świadectwo ich prawości i bliskości do Boga, a to jest jedna z największych łask, jaką Bóg obdarza Swoich wybranych sług.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Dowód na to, że Bóg nagradza swoich wiernych sług nie tylko w życiu ostatecznym, ale także w życiu doczesnym – dając im dobre imię i miłość w sercach ludzi.
2. Zachęta do czynienia dobra i wytrwałości w posłuszeństwie Bogu, ponieważ dobra sława jest owocem prawości i szczerej wiary.
3. Pouczenie, że prawdziwy zaszczyt i wysoka pozycja nie polegają na bogactwie czy pochodzeniu, lecz na bojaźni Bożej i prawości – a to jest droga, którą każdy może podążać.
4. Pokazanie, że islam szanuje i czci wszystkich proroków, a muzułmanie kochają ich i uznają ich zasługi – co buduje mosty miłości i szacunku między ludźmi.
5. Nadzieja dla wierzących, że jeśli będą szczerze służyć Bogu, On może obdarzyć ich miłością ludzi i pozostawić po nich dobre wspomnienie, nawet jeśli nie będą sławni za życia.