Sura Marjam — Werset 51

Znaczenie słów:

• مُخْلَصًا – wybrany, oczyszczony, wyróżniony przez Boga; oznacza kogoś, kogo Bóg oczyścił i wybrał do swojej służby.
• رَسُولًا – posłaniec, ten, który otrzymał misję przekazania objawienia i wezwania ludzi do Boga.
• نَّبِيًّا – prorok, ten, któremu Bóg objawia swoją wolę i przekazuje wiedzę o sprawach ukrytych.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

W tym wersecie Bóg zwraca się do Proroka Mahometa (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo), nakazując mu wspomnieć w Księdze – czyli w Koranie – historię proroka Mojżesza (niech będzie z nim pokój). Jest to wezwanie do przypomnienia ludziom jego niezwykłej sylwetki i wielkiego znaczenia w dziejach posłannictwa.

Bóg opisuje Mojżesza jako مُخْلَصًا – czyli człowieka wybranego i oczyszczonego. Oznacza to, że Bóg wyróżnił go spośród ludzi, oczyścił jego serce i duszę, i uczynił go swoim szczerym sługą, oddanym wyłącznie Jemu. To wybranie nie było przypadkowe – Mojżesz był człowiekiem o wielkiej determinacji, cierpliwości i całkowitym zawierzeniu Bogu.

Następnie Bóg mówi, że Mojżesz był رَسُولًا نَّبِيًّا – czyli zarówno posłańcem, jak i prorokiem. Te dwa określenia mają głębokie znaczenie. Bycie prorokiem (nabi) oznacza, że Bóg objawiał mu swoją wolę i przekazywał wiedzę o sprawach duchowych i ukrytych. Bycie posłańcem (rasul) oznacza natomiast, że otrzymał on misję przekazania tego objawienia ludziom, nawoływania ich do prawdy i prowadzenia ich ku Bogu. Mojżesz łączył w sobie obie te funkcje – był zarówno tym, który otrzymuje objawienie, jak i tym, który je głosi i walczy o jego wprowadzenie w życie.

Warto zauważyć, że Bóg podkreśla tutaj godność Mojżesza w sposób szczególny, ponieważ był on jednym z największych proroków – jednym z tych, którzy otrzymali święte księgi i stanęli na czele swojej społeczności. Jego historia, pełna prób i zwycięstw, jest dla ludzi wszystkich czasów źródłem nauki i inspiracji.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Wielkość proroków jako wzór do naśladowania – Werset ten przypomina nam, że prorocy byli ludźmi wybranymi przez Boga, oczyszczonymi i oddanymi Jemu. Ich życie jest dla nas wzorem szczerości, wytrwałości i całkowitego zawierzenia Bogu.
2. Znaczenie szczerości wobec Boga – Określenie „mukhlas” uczy nas, że najważniejszą cechą sługi Bożego jest szczerość intencji i czystość serca. Bóg wybiera tych, którzy są Mu całkowicie oddani, i obdarza ich swoją łaską.
3. Rola posłańców w dziejach ludzkości – Werset podkreśla, że prorocy i posłańcy byli łącznikami między Bogiem a ludźmi. Ich misja polegała na przekazywaniu objawienia i prowadzeniu ludzi ku prawdzie. To pokazuje, jak wielką łaską Bóg obdarzył ludzkość, wysyłając im swoich wybrańców.
4. Jedność przesłania wszystkich proroków – Wspomnienie Mojżesza w Koranie przypomina nam, że wszyscy prorocy – od Adama aż po Mahometa – głosili to samo przesłanie: jedność Boga, posłuszeństwo Jemu i przygotowanie się na Dzień Ostatni. To umacnia naszą wiarę i pokazuje, że islam jest kontynuacją i dopełnieniem wcześniejszych objawień.
5. Zachęta do studiowania historii proroków – Bóg nakazuje wspominać historie proroków w Księdze, co wskazuje na wagę poznawania ich życiorysów. Studiowanie ich historii wzmacnia wiarę, dodaje cierpliwości w trudnościach i uczy, jak postępować w różnych sytuacjach życiowych.