سورت مريم — آیت 91

د کلمو معناګانې:

• دَعَوْا: منسوب کړل، نسبت ورکړل.
• وَلَدًا: اولاد، زوی.

د آیت تفسیر:

دا آیت د هغو کسانو د بدمرغه خبرې پایله بیانوي چې الله تعالی ته یې اولاد منسوب کړی و. دوی ویل چې رحمن (الله) اولاد لري. دا خبره دومره سخته او درنه ده چې پرې اسمانونه څیرې کیږي، ځمکه چاودي او غرونه راپرېوځي. الله تعالی د دې خبرې له امله دومره غصه شوی چې د هغه جلال او عظمت ته په کتو سره دا ټول مخلوقات د دې ناسمې نسبت له امله په لړزې او وېره کې راځي. الله تعالی له دې ټولو ناوړه نسبتونو څخه پاک او لرې دی، هغه ته هېڅ اولاد نشي منسوب کېدای، ځکه هغه یوازینی ذات دی، بې شریکه او بې نظیره دی.

فایدې:

• دا آیت مونږ ته د الله تعالی د عظمت او پاکۍ خبره راکوي، چې هغه له هر ډول کمزورتیا او نیمګړتیا څخه پاک دی.
• اولاد درلودل د مخلوقاتو خاصیت دی، خو الله تعالی له دې ټولو څخه لرې دی، نو مونږ باید د هغه په اړه داسې خبرې ونه کړو چې د هغه له شان او عظمت سره سمې نه وي.
• دا آیت مونږ ته د توحید او د الله تعالی د یووالي اهمیت راښیي، چې هغه یوازینی ذات دی او له هغه سره هیڅوک شریک نشي کېدای.