سورت مريم — آیت 92

د کلمو معناګانې:

• يَنبَغِي: ښايستل، مناسب اوسېدل، یا وړ اوسېدل.
• يَتَّخِذَ: غوره کول، نیول، یا ځان ته جوړول.

د آیت تفسیر:

دا آیت د الله تعالی له عظمت او پاکۍ څخه خبر ورکوي چې هغه له هر ډول کمښت او حاجت څخه پاک دی. د رحمن (مهربان) خدای لپاره دا ښايسته او مناسبه نه ده چې ځانته اولاد ونیسي، ځکه چې د اولاد اخیستل د حاجت، نیمګړتیا، او د ملګري یا مرستندویه اړتیا نښه ده. الله تعالی بې نیازه، تل پاتې، او له ټولو عیبونو څخه پاک ذات دی. هغه ته د اولاد اخیستل نه ښايي، نه یې ورته مناسب دی، او نه یې د دې کار اراده کړې ده. دا خبره د هغو کسانو په رد کې ده چې عیسویانو او مشرکانو ته ورته یې د الله تعالی لپاره اولاد نسبت کاوه. الله تعالی له دې ټولو نسبتونو څخه پاک او لوړ دی.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د الله تعالی د عظمت او بې نیازۍ درس راکوي، چې هغه له هر ډول کمښت او حاجت څخه پاک دی.
• مونږ باید د الله تعالی په اړه داسې خبرې ونه کړو چې د هغه له شان او عظمت سره سمې نه وي، لکه څنګه چې مشرکانو او کافرانو کولې.
• دا آیت مونږ ته د توحید او د الله تعالی د یووالي په اهمیت پوهوي، چې هغه نه ملګری لري او نه اولاد.
• مونږ باید د الله تعالی له مهربانۍ (رحمانیت) څخه د هغه د عظمت او پاکۍ په درک کولو سره ډېر زیات قدر وکړو او د هغه په اړه له هر ډول ناسم فکر څخه ځان وساتو.