ซูเราะฮฺ มัรยัม — อายะฮฺ 91

คำอธิบายความหมายคำศัพท์:

• أَن دَعَوْا หมายถึง เพราะว่าพวกเขาได้กล่าวอ้างและประกาศ
• لِلرَّحْمَانِ แก่พระผู้ทรงเมตตา (อัรเราะห์มาน)
• وَلَدًا หมายถึง บุตรหรือลูก

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสาเหตุที่ทำให้ชั้นฟ้าทั้งหลายแทบจะแตกออก แผ่นดินแทบจะถล่ม และภูเขาทั้งหลายแทบจะพังทลายลงมา นั่นก็คือเพราะว่าพวกมุชริกีนได้กล่าวอ้างว่าพระผู้ทรงเมตตา (อัรเราะห์มาน) ทรงมีบุตร ซึ่งเป็นการกล่าวร้ายต่ออัลลอฮ์อย่างร้ายแรงที่สุด พวกเขาได้กล่าวหาว่าพระองค์ผู้ทรงสูงส่งทรงมีพระบุตร ทั้งที่ความจริงแล้วพระองค์ทรงบริสุทธิ์จากสิ่งเหล่านั้นอย่างสิ้นเชิง พระองค์ไม่ทรงต้องการบุตร และไม่มีใครเหมาะสมที่จะเป็นบุตรของพระองค์ได้ การกล่าวอ้างเช่นนี้เป็นการดูหมิ่นพระเกียรติของพระองค์อย่างมหันต์ และเป็นการกล่าวเท็จที่ทำให้สรรพสิ่งในจักรวาลแทบจะพินาศด้วยความโกรธแค้นต่อคำกล่าวที่อธรรมนี้

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. ความยิ่งใหญ่และความบริสุทธิ์ของอัลลอฮ์จากคุณลักษณะที่ไม่สมควรแก่พระองค์ เราจึงต้องยึดมั่นในความเชื่อเรื่องเอกภาพของพระองค์อย่างบริสุทธิ์ใจ
2. การกล่าวถึงอัลลอฮ์โดยปราศจากความรู้เป็นบาปมหันต์ที่ทำให้สรรพสิ่งสั่นสะเทือน ดังนั้นมุสลิมต้องระมัดระวังในการกล่าวถึงพระองค์ด้วยความเคารพและความรู้ที่ถูกต้อง
3. ความรักและความเคารพต่ออัลลอฮ์ทำให้เราห่างไกลจากการกล่าวร้ายต่อพระองค์ และทำให้เราปกป้องเกียรติของพระองค์เช่นเดียวกับที่สรรพสิ่งในจักรวาลแสดงความโกรธแค้นต่อผู้ที่กล่าวร้ายต่อพระองค์
4. อัลกุรอานสอนให้เรารู้จักพระเจ้าที่แท้จริง เพื่อเราจะได้ไม่ตกอยู่ในความเชื่อที่ผิด และจะได้มีชีวิตที่ถูกต้องบนหนทางแห่งความศรัทธา