سوره مریم — آیه 96

معانی کلمات:

• وُدّاً: محبت و دوستی که در دلهای دیگران نسبت به آنان ایجاد میشود.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیهی مبارکه، بشارتی بزرگ به کسانی میدهد که به او ایمان آوردهاند و به پیامبرانش پیروی کردهاند و اعمال شایستهای را که مورد رضایت اوست، انجام میدهند. وعدهی الهی این است که خداوند رحمان، محبت و دوستی این بندگان مؤمن و صالح را در دلهای بندگانش قرار خواهد داد. این محبت، هم شامل محبت خداوند نسبت به آنان است و هم محبتی که در دلهای مردم نسبت به آنان ایجاد میشود. به گونهای که دیگران به آنان عشق میورزند و از آنان به نیکی یاد میکنند. این یک پاداش الهی برای ایمان و عمل صالح است که در دنیا نصیب مؤمنان میشود و نشانهی پذیرش اعمال آنان در پیشگاه خداوند است.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان و عمل صالح، نه تنها سعادت اخروی را به همراه دارد، بلکه محبت و احترام مردم را در دنیا نیز جلب میکند. این یک پاداش دنیوی برای بندگان مخلص خداوند است.
• محبت و دوستی، یک نعمت بزرگ الهی است که خداوند آن را به کسانی که شایسته باشند، عطا میکند. این محبت، آرامشبخش دل و مایهی انس و الفت در جامعه است.
• این آیه، انگیزهای قوی برای مؤمنان است تا در مسیر ایمان و عمل صالح استقامت ورزند، چرا که میدانند تلاش آنان نه تنها در آخرت، بلکه در همین دنیا نیز نتیجه خواهد داد و دلهای مردم به سوی آنان متمایل خواهد شد.
• نشان میدهد که دین اسلام، دینی اجتماعی است و به روابط محبتآمیز میان انسانها اهمیت میدهد و مؤمنان را به عنوان الگوهایی دوستداشتنی در جامعه معرفی میکند.