Surat Maryam — Ayat 96

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• آمَنُوا (aamanuu): padha iman, yaiku percaya marang Allah lan para rasul-E.
• عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ ('amilush shaalihaati): padha nindakake amal-amal becik sing diridhai Allah.
• سَيَجْعَلُ (sayaj'alu): bakal ndadekake, bakal maringi.
• وُدًّا (wuddaa): rasa tresna, katresnan, lan rasa seneng.

1. Tafsir ayat:

Satemene wong-wong sing padha iman marang Allah lan nuruti para rasul-E, sarta padha nindakake amal-amal becik miturut syariat-E, bakal diparingi dening Allah Sing Maha Welas (Ar-Rahman) rasa tresna lan katresnan. Katresnan iki ana loro: Allah tresna marang dheweke, lan uga Allah ndadekake wong-wong mau ditresnani lan disenengi dening para hamba-E. Dadi wong mukmin sing bener-bener iman lan sregep nindakake kabecikan bakal duwe papan sing mulya, ora mung ing ngarsane Allah, nanging uga ing atine manungsa. Katresnan sing diparingake Allah iki dadi tandha kabegjan lan berkah sing gedhe banget kanggo wong-wong mukmin.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Iman sing bener kudu dibarengi karo amal saleh, ora cukup ngaku iman wae.
• Allah iku Maha Welas, mula sapa sing cedhak marang-E bakal diparingi katresnan lan kabegjan.
• Wong sing taat marang Allah bakal ditresnani ora mung dening Allah, nanging uga dening wong akeh.
• Ayat iki menehi pangarep-arep lan semangat kanggo saben mukmin supaya terus nindakake kabecikan, amarga ganjarane gedhe banget.
• Katresnan Allah iku bandha sing paling aji, luwih aji tinimbang bandha donya kabeh.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama sing kebak katresnan lan welas asih, mula sapa wae sing nindakake kabecikan bakal ngrasakake tentrem lan seneng.