சூரா மர்யம் — வசனம் 96

சொற்பொருள்:

• آمَنُوا – இறைநம்பிக்கை கொண்டனர்.
• الصَّالِحَاتِ – நல்லறங்கள், நற்கருமங்கள்.
• وُدًّا – அன்பு, நேசம், மனதில் ஏற்படும் பாசம்.

விளக்கம்:

நம்பிக்கை கொண்டவர்களும் நல்லறங்கள் செய்பவர்களும் அல்லாஹ்வின் தனித்துவமான அருளுக்கு உரியவர்களாவார்கள். இந்த வசனத்தில், அல்லாஹ் தனது ரஹ்மான் (கிருபை மிக்கவன்) என்ற பெயரைக் குறிப்பிட்டு, அவர்களுக்கு தனது சார்பாக அன்பையும் நேசத்தையும் ஏற்படுத்தித் தருவதாக உறுதியளிக்கிறான். அதாவது, இறைநம்பிக்கை கொண்டு, இறைவனின் கட்டளைகளுக்கு ஏற்ப நற்கருமங்களைச் செய்பவர்களுக்கு, அல்லாஹ் தனது அன்பை வழங்குவதோடு, மக்களின் இதயங்களிலும் அவர்கள் மீது அன்பையும் மரியாதையையும் ஏற்படுத்துகிறான். இது உலகில் அவர்களுக்கு கிடைக்கும் ஒரு சிறப்பான கண்ணியமாகும். மேலும், இந்த அன்பு என்பது வெறும் வார்த்தைகளில் மட்டும் அல்ல, மாறாக மக்களின் மனங்களில் அவர்கள் மீது இயற்கையாகவே பாசமும் மதிப்பும் உண்டாகும் வகையில் அல்லாஹ் ஏற்படுத்துகிறான். இது அவர்களின் இறைநம்பிக்கையின் தூய்மைக்கும், நல்லறங்களின் உண்மைத்தன்மைக்கும் கிடைக்கும் பரிசாகும்.

பயன்கள்:

1. இறைநம்பிக்கைக்கும் நல்லறங்களுக்கும் இடையே உள்ள தொடர்பை இந்த வசனம் வெளிப்படுத்துகிறது – நம்பிக்கை மட்டும் போதாது, அதனுடன் நல்லறங்களும் இணைய வேண்டும்.
2. அல்லாஹ்வின் அன்பைப் பெறுவதே ஒரு முஃமினின் உயர்ந்த இலக்காகும்; அதற்கு வழி நம்பிக்கையும் நல்லறங்களுமே.
3. நல்லவர்கள் மீது மக்களின் இதயங்களில் அன்பை ஏற்படுத்துவது அல்லாஹ்வின் செயலாகும் – இது சமூகத்தில் நல்லவர்களுக்கு கிடைக்கும் மரியாதையையும் செல்வாக்கையும் காட்டுகிறது.
4. இந்த வசனம் முஃமின்களுக்கு நம்பிக்கையூட்டுகிறது – அவர்கள் தனிமையில் இருந்தாலும், அல்லாஹ் அவர்களுக்கு மக்களின் அன்பை ஏற்படுத்துவான் என்பது உறுதி.
5. அன்பும் நேசமும் இதயங்களில் இருந்து வர வேண்டும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது – வெளிப்படையான செயல்களை விட உள்ளத்தின் தூய்மை முக்கியமானது.