سوره مریم — آیه 95

معانی کلمات:

• آتیه: «یأتیه» یعنی به سوی او میآید؛ ضمیر «ه» به خداوند متعال برمیگردد.
• فردًا: به معنای تنها و یکّه، بدون هیچ همراه و یاوری.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیهی شریفه، حقیقتِ هولناک روز قیامت را برای بندگان بیان میفرماید و آن اینکه: تمامی انسانها — از اولین تا آخرین، چه مؤمن و چه کافر، چه نیکوکار و چه بدکار — در روز قیامت، یکیک و به صورتِ کاملاً تنها و بدون هیچ همراهی، به پیشگاهِ خداوند حاضر میشوند. در آن روز، هیچیک از داراییها، فرزندان، خویشاوندان، دوستان و مقامات دنیوی، هیچ نقشی ندارند و نمیتوانند کمترین کمکی به انسان بکنند. هر کس با اعمال خودش به تنهایی در برابر عدالت الهی قرار میگیرد و هیچ واسطه یا پشتیبانی وجود ندارد که بتواند او را یاری رساند. مال و ثروتی که در دنیا جمع کرده، فرزندانی که مایهی افتخارش بودند، و تمام تعلقات دنیوی، همه کنار میروند و انسان در آن صحنهی عظیم، کاملاً تنها و بیپناه در برابر پروردگارش میایستد تا حساب و کتاب او را بدهد.

فواید و پیامهای آیه:

1. انقطاع کامل از دنیا: این آیه به ما میآموزد که وابستگی به دنیا، مال و فرزند، هرگز در روز قیامت سودی ندارد. پس بهتر است در زندگی، دل را به خداوند گره بزنیم و به جای تکیه بر مادیات، به اعمال صالح و تقوا بیندیشیم که تنها سرمایهی واقعی برای آن روز است.
2. عدالت مطلق الهی: اینکه همهی انسانها به صورت فردی و تنها حاضر میشوند، نشاندهندهی عدالت کامل خداوند است؛ هیچکس به جای دیگری مجازات نمیشود و هیچکس نیز از پاداش دیگری بهرهمند نمیگردد. هر کس نتیجهی اعمال خود را به تنهایی میبیند.
3. ایجاد انگیزه برای خودسازی: وقتی بدانیم در آن روز هیچ یاوری نداریم، پس باید امروز خود را برای آن تنهایی آماده کنیم. بهترین راه این است که با توبه، عبادت، و انجام کارهای نیک، توشهای برای آن سفر طولانی برداریم تا در آن روز با آرامش و امید به رحمت الهی، تنها نباشیم.
4. آرامشبخشی به مؤمنان: این آیه برای کسانی که به خداوند ایمان دارند، مژدهای است که در آن روز، تنها با پروردگار مهربان خود روبهرو میشوند؛ همان خدایی که رحمتش بر غضبش پیشی گرفته و به بندگان مؤمن خود وعدهی بخشش و پاداش داده است. این تنهایی، برای مؤمن، فرصت گفتوگوی صمیمانه با محبوب حقیقی است.