Σούρα Αλ-Μπακάρα — Στίχος 123

Αυτοί (μια ομάδα από τους Εβραίους και τους Χριστιανούς) στους οποίους δώσαμε το Βιβλίο, και το απαγγέλλουν με την πρέπουσα απαγγελία του (ακολουθώντας ό,τι έχουν από τα αυθεντικά διδάγματά του, και δεν το αλλοιώνουν), είναι εκείνοι που πιστεύουν σ' αυτόν (τον Μωχάμμαντ αφού βρίσκουν στο Βιβλίο τους τις περιγραφές του). Όποιοι, όμως, τον αρνούνται είναι οι χαμένοι.

Ω, παιδιά του Ισραήλ (Ιακώβου)! Θυμηθείτε την εύνοιά Μου που παραχώρησα σ' εσάς και ότι σας προτίμησα (με θεία αποκάλυψη και βασιλεία) απ' όλους τους ανθρώπους (του καιρού σας, στο παρελθόν).

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Κύριος του Ιμπραήμ (Αβραάμ) τον δοκίμασε με εντολές, τις οποίες εκπλήρωσε. (Ο Αλλάχ τού) είπε: «Στ’ αλήθεια, θα σε κάνω Ιμάμ (ηγέτη και καλό παράδειγμα) για τους ανθρώπους. Είπε (ο Ιμπραήμ, ζητώντας): «(Ω, Αλλάχ, κάνε ηγέτες) και από τους απογόνους μου!» (Ο Αλλάχ) είπε: «Η υπόσχεσή Μου (και αυτό που σου παραχώρησα από ηγεσία στη θρησκεία) δεν περιλαμβάνει τους άδικους (από τους απογόνους σου).»

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν κάναμε τον Οίκο (την Κά‘μπα στη Μάκκα) καταφύγιο στο οποίο οι άνθρωποι επιστρέφουν συχνά (λόγω της αγάπης τους προς αυτό) κι έναν ασφαλή τόπο. Και πάρτε (ω, άνθρωποι) το Μακάμ του Ιμπραήμ (Αβραάμ) (την πέτρα στην οποία ο Ιμπραήμ στάθηκε όταν έχτιζε την Κά‘μπα) ως τόπο προσευχής. Και διατάξαμε τον Ιμπραήμ και τον Ισμαήλ να εξαγνίσουν τον Οίκο Μου (από τα είδωλα και τα ακάθαρτα) για εκείνους που περιφέρονται, ή παραμένουν εκεί (για κάποιο χρονικό διάστημα αφιερώνοντας τον εαυτό τους στη λατρεία, κάνοντας Ι‘τικάφ), ή υποκλίνονται και πέφτουν σε Σουτζούντ στάση (με το μέτωπο με τις παλάμες στο έδαφος) (προσευχόμενοι).