ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 124

የቃላት ማብራሪያ፦

• ጠራው (ኢብተላ)፦ ፈተነው፣ ሞከረው ማለት ነው።
• በቃላት (ቢከሊማት)፦ እነዚህ የእስልምና ሕግጋትና ትእዛዛት ናቸው።
• ፈጸመው (ፈአተመሁንን)፦ ሁሉንም በትክክል አከናወናቸው፣ አሟላቸው ማለት ነው።
• መሪ (ኢማም)፦ ሰዎች በእርሱ የሚመሩበት፣ በጎ ነገር የሚምሳረኩበት ሰው ማለት ነው።
• ዘሬ (ዙሪያቲ)፦ ልጆቼ፣ ተወላጆቼ ማለት ነው።
• ቃል ኪዳኔ (ዐህዲ)፦ የአላህ ቃል ኪዳን፣ ማለትም የመሪነትና የነቢይነት ሹመት ነው።
• በዳዮች (ዛሊሚን)፦ ኃጢአትን የሚሠሩ፣ ግፍን የሚፈጽሙ ሰዎች ናቸው።

የአንቀጹ ትርጉም፦

አላህ ነቢዩ ኢብራሂምን (ዐ.ሰ) በተለያዩ ትእዛዛትና ፈተናዎች ሞከረው። እርሱም ሁሉንም በትጋትና በታማኝነት ፈጸመ። አላህም ለእርሱ የሰጠውን ቃል ኪዳን አሟላለት። ከዚያም አላህ፦ “እኔ ለሰዎች ሁሉ መሪና አርአያ አደርግሃለሁ” አለው። ኢብራሂምም፦ “ጌታዬ ሆይ! ከዘሬም ውስጥ መሪዎችን አድርግልኝ” ብሎ ጠየቀ። አላህም መልሶ፦ “ቃል ኪዳኔ በዳዮችን አይደርስም” አለው። ማለትም ከዘሩ መካከል ኃጢአትን የሚሠሩና ግፍን የሚፈጽሙ ሰዎች የመሪነትንና የነቢይነትን ቃል ኪዳን አያገኙም። ይህ የአላህ ፍትሕና ጥበብ መገለጫ ነው።

የአንቀጹ ትምህርትና ጥሪ፦

ይህች አንቀጽ ሁለት ታላላቅ ትምህርቶችን ትሰጠናለች፦

1. የትጋትና የታማኝነት ምሳሌ፦ ነቢዩ ኢብራሂም (ዐ.ሰ) አላህ የሰጠውን ትእዛዝ ሁሉ በትጋት ፈጸመ። እኛም የአላህን ትእዛዛት በታማኝነት ብንፈጽም አላህ ከፍ ያደርገናል።
2. የፍትሕ መርህ፦ መሪነትና ክብር በዘር አይወረስም። አላህ የሚሰጠው ቃል ኪዳን ለጻድቃን ብቻ ነው። በዳዮች ግን ከዚህ በኩል ድርሻ የላቸውም።

ስለዚህ ውድ ወንድም/እህት ሆይ! አላህ የሚሰጠውን ክብርና መሪነት ለማግኘት ትጋትና ታማኝነት ያስፈልገናል። ኃጢአትን ትተን ወደ አላህ በመመለስ የእርሱን ቃል ኪዳን እንፈልግ። አላህ ጻድቃንን ይወዳል፤ ለጻድቃንም ከፍተኛ ደረጃን ይሰጣል። እኛም የኢብራሂምን መንገድ ተከትለን በትጋት እንሥራ፤ አላህም ከፍ ያድርገን።