Sura Al-Bakara — Werset 138

Znaczenie słów:

• Sibghah (صِبْغَةَ) – dosłownie oznacza „barwnik" lub „farbę", a w tym kontekście oznacza religię Allaha, która „barwi" serce wierzącego i pozostawia na nim swój ślad, podobnie jak barwnik nadaje kolor tkaninie.
• Abidun (عَابِدُونَ) – czciciele, pokorni słudzy, oddani wyłącznie Allahowi.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah nakazuje nam trzymać się Jego religii – czystego islamu – który jest zgodny z naturalnym instynktem (fitrah), z jakim Allah stworzył każdego człowieka. Religia ta obejmuje zarówno sprawy zewnętrzne, jak i wewnętrzne – czyny serca, słowa i postępowanie. Allah nazwał ją „barwnikiem" (sibghah), ponieważ religia pozostawia wyraźny ślad w życiu człowieka – tak jak barwnik nadaje kolor tkaninie, tak prawdziwa wiara nadaje piękny charakter i moralność temu, kto ją wyznaje.

Nie ma religii doskonalszej i piękniejszej niż religia Allaha, ponieważ jest ona zgodna z naturą człowieka, przynosi same korzyści i chroni przed szkodami. Jest to droga, którą podążali prorocy, a zwłaszcza Abraham (niech pokój będzie z nim), który był wzorem czystego monoteizmu. Wierzący powinien zatem powiedzieć: „My jesteśmy czcicielami Allaha, poddanymi Jemu, nie oddajemy czci nikomu innemu, nie przypisujemy Mu żadnych partnerów w czci i jesteśmy Mu posłuszni we wszystkich sprawach."

Korzyści płynące z wersetu:

1. Islam jest religią zgodną z naturą ludzką – każdy człowiek rodzi się z wrodzoną skłonnością do wiary w Jedynego Boga, dlatego przyjęcie islamu jest powrotem do tego, co naturalne i czyste.
2. Prawdziwa wiara nie jest jedynie teorią – musi pozostawiać widoczny ślad w zachowaniu, charakterze i codziennym życiu człowieka, podobnie jak barwnik zmienia kolor tkaniny.
3. Nie ma religii doskonalszej niż islam – jest ona źródłem wszelkiego dobra, ochroną przed złem i drogą do szczęścia w obu światach.
4. Wierzący powinien być dumny ze swojej przynależności do Allaha i z tego, że jest Jego czcicielem – to najwyższy zaszczyt, jaki może spotkać człowieka.
5. Wezwanie do naśladowania czystego monoteizmu ojca proroków, Abrahama, który był wzorem całkowitego poddania się Bogu – to droga łącząca wszystkich prawdziwych wierzących na przestrzeni dziejów.