ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 161

የቃላት ማብራሪያ፦

• ከፈሩ (كَفَرُوا)፦ እውነትን ካዱ፣ እምነትን ካልተቀበሉ።
• ለዕነት (لَعْنَة)፦ ከአላህ ምሕረት መባረር፣ መራቅ።
• አጀማዕን (أَجْمَعِينَ)፦ በሙሉ፣ ሁሉም በአንድ ላይ።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

እነዚያ እምነትን ካዱና እውነትን ደበቁ፣ ከዚያም ከክሕደታቸው ሳይመለሱ ሞቱ — እነዚያ በአላህ ምሕረት ላይ የተከለከሉ ናቸው። አላህ ራሱ ከምሕረቱ ያራቃቸዋል፤ መላእክትም ሁሉ ከአላህ ምሕረት እንዲራቁ ይጸልያሉ፤ ሰዎችም በሙሉ በእነሱ ላይ ይረግማሉ። ይህ ማለት በትንሣኤ ቀን አላህ ከምሕረቱ ያስወጣቸዋል፣ ከዚያም መላእክት ይረግሟቸዋል፣ ከዚያም ሰዎች ሁሉ ይረግሟቸዋል። በዚያ ቀን በደለኛው በደለኞችን ይረግማል፤ ራሱ በደለኛ ሆኖ በደለኞችን የረገመ ሰው በእውነቱ ራሱን ተረግሟል።

ይህ አንቀጽ ከክሕደት ላይ ተጽንዖ ያደረገና ሳይመለስ የሞተ ሰው በአላህ ምሕረት ተስፋ እንደሌለው ያሳያል። ነገር ግን ሕያው ሰው ሁሉ ከክሕደት ተመልሶ ወደ አላህ የመመለስ ዕድል አለው። አላህ በጣም ምሕረተኛና አዛኝ ነው፤ በንስሐ የሚመለስን ሰው በደልን ሁሉ ይምራል። ስለዚህ ከክሕደትና ከእውነት መደበቅ ከመሞት በፊት ተመልሰን ወደ አላህ እንመለስ፤ የአላህ ምሕረት ሰፊ ነውና።