Sure Bakara — Ayet 161

Kelime Anlamları:

• Kâfirûn (كَفَرُوا): İnkâr edenler, gerçeği örtbas edenler, iman etmeyenler.
• Mâtû (مَاتُوا): Öldüler, can verdiler.
• Le'net (لَعْنَةُ): Rahmetten kovulma, Allah'ın rahmetinden uzaklaştırılma ve lânetlenme.
• Melâike (الْمَلَائِكَةِ): Melekler.
• Ecmain (أَجْمَعِينَ): Hepsi, tamamı, bütünüyle.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, küfür üzere yaşayıp bu hâl üzere ölenlerin âkıbetini haber vermektedir. Onlar, hakikati bildikleri hâlde inkâr eden, iman etmeyen ve bu inkârlarından tövbe etmeden ölüme yakalanan kimselerdir. İşte böylelerinin üzerine Allah'ın, meleklerin ve bütün insanların lâneti iner. Yani onlar, Allah'ın rahmetinden kovulmuş, merhametinden uzaklaştırılmış ve bütün varlıkların bedduasına mazhar olmuş kimselerdir.

Kıyamet gününde önce Allah Teâlâ onları rahmetinden kovar, sonra melekler onlara lânet eder, ardından da bütün insanlar—zalimler dahi kendi nefislerine lânet ederek—onları lânetler. Çünkü zulmeden bir kimse, zalimlere lânet ettiğinde aslında kendini de lânetlemiş olur. Bu, onların dünyada iken işledikleri küfür ve inkârlarının bir karşılığıdır.

Bu âyet, bizlere çok önemli bir ders vermektedir: İman ile ölmek, insanın en büyük gayesi olmalıdır. Çünkü kişi, hangi hâl üzere ölürse o hâl üzere diriltilir. Küfür üzere ölmek ise, Allah'ın rahmetinden ebedî olarak mahrum kalmak demektir. Bu sebeple her Müslüman, hayatı boyunca imanını korumalı, günahlardan kaçınmalı ve tövbe kapısını hiçbir zaman arkasına atmamalıdır. Zira tövbe kapısı açıkken tövbe etmeyenler, son nefeste pişmanlık duysalar da artık iş işten geçmiş olacaktır.

Allah'ın rahmeti geniştir; O, tövbe eden kullarını sever ve affeder. Ancak küfür üzere ısrar edip ölüme yakalananlar için kurtuluş yoktur. Bu yüzden nefesimiz var iken, kalbimiz imanla dolu olsun, dilimiz zikirle, bedenimiz itaatle meşgul olsun. Çünkü sonumuzun güzel olması, dünyadaki hâlimize bağlıdır. Rabbimiz bizleri iman üzere yaşayanlardan ve iman üzere ölenlerden eylesin. Âmin.