සූරා අල්-බකරා — ආයාත් 192

වදන්හි අර්ථ:

• فَإِنِ انتَهَوْا – ඔවුන් (ප්‍රතික්ෂේප කිරීම හා සටනින්) වැළකී සිටියොත්
• غَفُورٌ – අතිශයින් සමාව දෙන්නා
• رَّحِيمٌ – අතිශයින් කරුණාවන්තයා

අර්ථ විවරණය:

නබිතුමනි, ඔවුන් අල්ලාහ්ට අදෘශ්‍යමාන දේ අදහා නොගැනීම (ෂිර්ක්) හා ඔබ සමඟ යුද්ධ කිරීමෙන් වැළකී සිටියොත්, ඔවුන් සමඟ සටන් කිරීමෙන් ඔබත් වැළකී සිටින්න. මක්නිසාද ඔවුන් තම පාපවලින් පසුතැවිලි වී නිවැරදි මාර්ගයට පැමිණියහොත්, අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ පෙර පාපයන්ට සමාව දෙන්නෙකි. ඔහු තම ගැත්තන් කෙරෙහි අතිශය කරුණාවන්තය; ඔවුන් පසුතැවිලි වූ විට ඔවුන්ට දඬුවම් කිරීමට ඉක්මන් නොවන්නේය. ඔහුගේ සමාව හා කරුණාව සියලු මැවූ ජීවීන් ආවරණය කරයි.

උපදේශන හා ප්‍රයෝජන:

1. අල්ලාහ්ගේ දොරට පසුතැවිල්ලෙන් පැමිණෙන ඕනෑම කෙනෙකුට සමාව ලැබීමේ මාර්ගය විවෘතය. පෙර පාපයන් කෙතරම් විශාල වුවත්, අවංක පසුතැවිල්ලෙන් ඒවා මකා දැමිය හැකිය.
2. අල්ලාහ්ගේ කරුණාව ඔහුගේ ගැත්තන් කෙරෙහි අතිමහත්ය. ඔහු ඔවුන්ගේ දුර්වලකම් දන්නා අතර, ඔවුන් තම වැරදි අත්හැර ඔහු වෙත හැරුණු විට ඔවුන්ට දඬුවම් කිරීමට ඉක්මන් නොවන්නේය.
3. යුද්ධය අවසන් කිරීමට සාමය හා සමාව දීම ඉස්ලාමයේ උතුම් ගුණාංගයකි. සතුරා සාමය පතා ආ විට, ඔවුන්ට සමාව දීම අල්ලාහ්ගේ ගුණාංගයන්ගෙන් ඉගෙන ගත යුතු පාඩමකි.
4. මෙම ආයතය ඉස්ලාමය සමාව, කරුණාව හා දයාව මත පදනම් වූ ආගමක් බව පෙන්වා දෙයි. එය පළිගැනීමේ හා ක්‍රෝධයේ ආගමක් නොවේ.