Bakara Suresi — Ayet 192

Kelime Anlamları:

• İntehâ (انتهوا): Son vermek, vazgeçmek, terk etmek.
• Ğafûr (غفور): Çok bağışlayan, günahları örten ve affeden.
• Rahîm (رحيم): Çok merhamet eden, kullarına şefkat ve ihsanla muamele eden.

Tefsir:

Bu mübarek âyet, Yüce Allah'ın kullarına olan sonsuz rahmetini ve affediciliğini en güzel şekilde beyan etmektedir. Allah Teâlâ, savaş ve düşmanlık halinde bulunanlara şöyle buyurur: Eğer onlar küfürden, şirkten ve size karşı yürüttükleri savaştan vazgeçer, İslam'a girerlerse, siz de onlarla savaşmaktan vazgeçin. Çünkü onlar bu tutumlarıyla tevbe etmiş olurlar. Allah, tevbe eden kullarının geçmişte işledikleri günahları bağışlar; onları cezalandırmakta acele etmez, aksine onlara merhametiyle muamele eder.

Bu âyet, İslam'ın barış ve esenlik dini olduğunun en açık delillerinden biridir. Düşman bile olsa, kişi küfründen ve düşmanlığından vazgeçtiği anda Allah'ın affı ve merhameti ona ulaşır. Bu, Müslümanlara da güzel bir ahlak dersi vermektedir: Düşmanlıkta aşırı gitmeyin, kin ve intikam duygularına kapılmayın. Karşı taraf barışa yöneldiğinde, siz de barışa yönelin. Çünkü Allah, affetmeyi sever ve affeden kullarını sever.

Ey insan! Bil ki Allah'ın rahmeti her şeyi kuşatmıştır. Günahın ne kadar büyük olursa olsun, tevbe kapısı sonuna kadar açıktır. Önemli olan, kalbinle Allah'a yönelmen ve O'na sığınmandır. Allah, tevbe eden kulunu asla geri çevirmez; onun geçmişini siler ve ona yepyeni bir hayat bahşeder. Bu, Allah'ın kullarına olan büyük lütfu ve ihsanıdır.

Öyleyse ey Müslüman! Sen de bu âyetten hisse al: İnsanlarla ilişkilerinde affedici ol, merhametli davran. Allah'ın affına ve rahmetine güvenerek O'na yönel. Unutma ki Allah, tevbe edenleri sever ve onları bağışlar. Bu dünyada hatalar yapabilirsin, ama Allah'ın rahmetinden asla ümidini kesme. Çünkü O, Ğafûr'dur, Rahîm'dir; affı ve merhameti sonsuzdur.