Surat Al-Baqarah — Ayat 33

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَنبِئْهُم: kandhanana marang wong-wong mau (para malaikat).
• بِأَسْمَائِهِمْ: kanthi jeneng-jenengé barang-barang mau.
• غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ: samubarang kang samar ing langit lan bumi.
• تُبْدُونَ: kang padha kok tingalake (kok terangake).
• تَكْتُمُونَ: kang padha kok pendhem (kok dhelikake).

1. Tafsiré ayat:

Ing kono Allah paring dhawuh marang Nabi Adam, "Hé Adam, kandhanana marang para malaikat iku kabeh jeneng-jenengé barang kang wis Dakwulangake marang kowé." Banjur Nabi Adam banjur nyebutake siji-siji jeneng barang-barang mau marang para malaikat, kaya kang wis diwulangake dening Allah. Bareng Nabi Adam wis rampung ngandhakake kabeh mau, Allah banjur ngandika marang para malaikat, "Apa aku wis ora ngandhani kowé kabeh, yèn aku iki ngerti samubarang kang samar ing langit lan bumi? Aku uga ngerti apa kang padha kok tingalake lan apa kang padha kok pendhem ing atimu?"

Ayat iki nuduhake yèn Allah iku Maha Ngudaneni samubarang kang ora katon, kalebu isi atine para malaikat nalika padha takon babagan penciptaan manungsa ing bumi. Para malaikat mau tau ngandhakake rasa kuwatir yèn manungsa bakal gawe rusak lan ngucurake getih ing bumi, nanging ana uga rasa kang padha didhelikake ing atine. Kabeh iku wis dimangerteni dening Allah wiwit sadurunge. Mula, nalika Nabi Adam bisa nyebutake jeneng-jeneng barang kang ora bisa disebutake dening para malaikat, iku dadi bukti yèn Nabi Adam iku pancen luwih unggul ing bab kawruh, jalaran Allah dhewe kang paring kawruh mau. Iki uga dadi wangsulan kang cetha marang para malaikat yèn apa kang diputusake dening Allah iku mesthi ngemot kawicaksanan, sanajan ora kabeh bisa dimangerteni dening makhluk.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Ngudaneni samubarang kang samar, ora ana kang bisa ndhelik saka Panjenengane, mula kita kudu tansah ngati-ati ing saben tumindak lan niyat.
• Ilmu iku peparing saka Allah. Sapa kang dikarepake dening Allah bisa dadi luwih ngerti tinimbang liyane, mula aja gumedhe marang kawruh kang diduweni.
• Para malaikat wae isih ngakoni kaluputane lan banjur tunduk marang kersane Allah, mula manungsa luwih perlu manut lan sumarah marang dhawuhe Allah.
• Ayat iki mulangake yèn Islam iku agama kang ngajeni ilmu lan kawruh, mula kita kudu sregep sinau lan nggoleki kawruh kang migunani.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an, jalaran Al-Qur'an iku sumber kawruh kang paling bener lan paling mulya, sarta bisa nuntun urip kita ing dalan kang diridhoi dening Allah.