Soera Al-Baqarah — Vers 33

Woorden die uitleg nodig hebben:

• أَنبِئْهُم: Vertel hen, informeer hen.
• بِأَسْمَائِهِمْ: Met de namen van die zaken (de genoemde schepselen en objecten).
• غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ: Het verborgene in de hemelen en de aarde, dat wat voor de schepping verborgen is.
• مَا تُبْدُونَ: Wat jullie openlijk tonen en uiten.
• مَا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ: Wat jullie verborgen hielden en in jullie binnenste koesterden.

De Tafsir (uitleg) van de Edele Vers:

Toen de engelen hun onvermogen toegaven en erkenden dat zij geen kennis bezitten buiten wat Allah hen had onderwezen, richtte Allah Zich tot Adam en zei: "O Adam, vertel hen de namen van deze zaken die jij kent en zij niet kennen." Adam, gehoorzaam aan het bevel van zijn Heer, begon elk ding bij zijn naam te noemen – de namen die Allah hem had geleerd. Hij noemde alles wat hem werd getoond, precies zoals zijn Heer het hem had onderwezen.

Toen Adam dit had gedaan en de engelen met eigen ogen de kennis van Adam zagen die zij niet bezaten, zei Allah tegen de engelen – op een wijze die zowel een bevestiging als een zachte terechtwijzing was: "Heb Ik jullie niet gezegd dat Ik de geheimen van de hemelen en de aarde ken? Ik ken wat jullie openlijk tonen – zoals jullie uitspraak: 'Zal U op aarde iemand aanstellen die er verderf zal zaaien en bloed zal vergieten?' – en Ik ken ook wat jullie in stilte verborgen hielden en in jullie binnenste koesterden aan gedachten en overwegingen."

Deze vers leert ons een diepe les: Allah alleen bezit de volledige kennis van het verborgene en het zichtbare, van wat wordt geuit en wat wordt verzwegen. De engelen waren oprecht in hun aanbidding, maar zij begrepen de wijsheid van Allah niet volledig. Adam kreeg een bijzondere eer: kennis die de engelen niet hadden ontvangen. Dit toont de verhevenheid van de mens en de waarde van kennis – kennis die door Allah wordt geschonken aan wie Hij wil.

Een uitnodiging tot nadenken en geloof:

Beste lezer, zie hoe Allah de mensheid eerde door Adam kennis te geven. Dit is een uitnodiging aan ons allen om kennis na te streven, onszelf te ontwikkelen en nederig te erkennen dat alle kennis uiteindelijk van Allah komt. Wanneer wij ons overgeven aan Allah en Zijn wijsheid vertrouwen – zelfs als wij die niet altijd begrijpen – dan vinden wij rust. Want Hij is Degene Die het verborgene kent, Degene Die weet wat in de harten schuilt. Laat deze vers ons aansporen tot nederigheid, tot het zoeken van kennis, en tot het vertrouwen op Allah in alle zaken. Hij weet wat wij tonen en wat wij verbergen – en Zijn kennis is volmaakt en rechtvaardig.