Surja Ta Ha — Ajet 106

Kuptimet e fjalëve:

• Kâ‘an (قَاعًا): Rrafsh i sheshtë, tokë e ulët dhe e niveluar.
• Safsafan (صَفْصَفًا): Tokë e lëmuar dhe e sheshtë, pa asnjë bimë, pa lartësi apo ulësi.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar, pasi përshkruan se si do të shkatërrohen malet në Ditën e Kiametit, thotë se Ai do ta lërë tokën të sheshtë dhe të rrafshët, pa asnjë bimë, ndërtesë apo kodër. Ajo do të bëhet fushë e gjerë dhe e lëmuar, ku syri i shikuesit nuk sheh as lartësi, as ulësi, as ndonjë përkulje. Kjo është një pamje e tmerrshme që tregon fuqinë absolute të Allahut për ta ndryshuar krejtësisht tokën dhe për ta përgatitur atë për llogarinë e madhe, ku njerëzit do të ringjallen para Krijuesit të tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na kujton fuqinë e pakufishme të Allahut, i Cili është në gjendje ta shndërrojë tokën me male e kodra të saj në një rrafsh të zhveshur, duke na mësuar se asgjë nuk është e pamundur për Të.
2. Na nxit që të përgatitemi për Ditën e Kiametit, sepse ajo ditë është e sigurt dhe do të vijë patjetër, prandaj duhet të punojmë për jetën e përjetshme.
3. Ajeti na bën të kuptojmë se kjo botë me bukuritë e saj është e përkohshme dhe do të zhduket, ndaj nuk duhet t'i lidhim zemrat tona me të, por duhet të kërkojmë kënaqësinë e Allahut që të jemi të sigurt në atë Ditë të Madhe.