Surat Taha — Ayat 106

1) Tegesing tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• فَيَذَرُهَا (fayadzaruhaa): banjur ninggalake dheweke (bumi iku).
• قَاعًا (qaa'an): lemah sing rata, papar, tanpa bangunan.
• صَفْصَفًا (shafshafan): lemah sing mulus banget, ora ana tanduran utawa tetuwuhan.

2) Katrangan ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nerangake kahanan bumi ing dina kiamat. Sawise gunung-gunung padha dibubrah lan dadi lebu sing mabur, bumi banjur ditinggalake dadi lemah sing rata banget. Ora ana gunung, ora ana bangunan, ora ana tanduran, ora ana apa-apa sing katon. Kabeh dadi papar lan mulus, ora ana sing dhuwur utawa ngisor, ora ana sing miring utawa mendhuwur. Bumi dadi kosong lan sepi, kaya lembaran putih sing resik tanpa tulisan. Iki nuduhake kekuwatane Allah sing bisa ngowahi kabeh sing ana ing donya iki dadi ora ana apa-apa.

3) Piwulang sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita yen donya iki mung sementara. Kabeh sing ana ing bumi iki bakal sirna ing dina kiamat.
• Kita kudu tansah eling marang kekuwatane Allah lan ora gumantung marang barang-barang donya sing ora langgeng.
• Ayat iki uga ngajak kita supaya tansah nyiapake awake dhewe kanggo akhirat, amarga mung amal becik sing bakal migunani.
• Kanthi ngerti yen bumi iki bakal dadi rata lan kosong, kita diajak supaya ora sombong lan ora nglalekake marang Allah.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama sing ngandhani babagan akhirat kanthi jelas, supaya manungsa bisa urip kanthi luwih eling lan luwih cedhak marang Allah.