سورت طه — آیت 123

د کلمو معناګانې:

• اهْبِطَا: ښکته شئ، ځمکې ته راکوز شئ.
• هُدًى: لارښوونه، د رسول او کتاب په بڼه راغلی لارښود.
• يَضِلُّ: له سمې لارې او حق څخه اوښتل.
• يَشْقَى: بدبختي، کړاو او عذاب.

د آیت تفسیر:

الله تعالیٰ آدم او حوا ته وفرمايل: تاسو دواړه له دې جنت څخه ښکته شئ، او له تاسو سره به ابلیس هم ښکته شي، نو تاسو ټول به په ځمکه کې اوسئ، په داسې حال کې چې تاسو (آدم او حوا) او ابلیس به يو بل ته دښمنان يئ، دا دښمني به د قيامت تر ورځې پورې روانه وي. بيا الله تعالیٰ د دوی د لارښوونې ژمنه وکړه او وفرمايل: که له ما څخه تاسو ته لارښوونه راغله، يعنې زما رسولان او زما کتابونه، نو څوک چې زما د لارښوونې پيروي وکړي او پر هغې عمل وکړي، هغه به په دنيا کې له سمې لارې نه اوړي او نه به ګمراه کېږي، او په آخرت کې به هم له عذاب او بدبختۍ څخه خوندي وي، بلکې د الله تعالیٰ په رحمت به جنت ته داخل شي. دا د الله تعالیٰ لویه مهرباني ده چې د انسان لپاره يې د هدايت لار پرانیستې ده، او هغه څوک چې دې لارښوونې ته غاړه کېږدي، د دواړو نړيو په سعادت او برياليتوب به برخمن شي.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته ښيي چې الله تعالیٰ له انسان سره ډېره مهربانه دی، ځکه چې له ګناه وروسته يې هم د هدايت لار ورته پرانیسته او د بې لارۍ او بدبختۍ څخه يې د خلاصون لارښود ورکړ.
• د دښمنۍ خبره مونږ ته دا درس راکوي چې شيطان زمونږ ښکاره دښمن دی، نو بايد له هغه څخه محتاط واوسو او د هغه په لار نه ځو.
• د هدايت پيروي د دنيايي ګمراهۍ او آخرتي عذاب څخه د خلاصون ضامنه ده، څوک چې د قرآن او سنت پيروي کوي، هغه به په دواړو نړيو کې بريالی وي.
• دا آيت مونږ ته د اميد زړه راکوي چې که څه هم موږ ګناه کړې وي، خو د الله تعالیٰ رحمت دومره پراخ دی چې د توبې او هدايت دروازه تل پرانیستې ده.