Та Ха сүрәсе — Аять 124

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَعْرَضَ — кире кайтты, йөз чөйдерде, баш тартты.
• ذِكْرِي — Минем зекерым, ягъни Коръән һәм аңа иман китерү.
• مَعِيشَةً ضَنكًا — тар, авыр, каты тормыш; фәкыйрьлек һәм бәхетсезлек белән үткән тормыш.
• نَحْشُرُهُ — Без аны терелтеп кубарырбыз (кыямәт көнендә).
• أَعْمَىٰ — сукыр, күзсез; шулай ук дәлилдән һәм хакны күрүдән мәхрүм.

Аять тәфсире:

Әгәр берәү Минем зекерымнан — ягъни Коръәннән һәм аңа иярүдән баш тартса, аның өчен аның дөньяви тормышы тар һәм авыр булыр. Ул дөньяда бай һәм мул тормышта яшәсә дә, аның күңеле тынычсыз, йөрәге каты, тормышы мәшәкатьле һәм газаплы булыр. Чөнки ул Аллаһыдан һәм Аның зекерынан аерылып калган, шуңа күрә аның яшәеше тарлыкта һәм авырлыкта узар. Ә кабердә аңа тарлык һәм газап булыр. Кыямәт көнендә исә Без аны сукыр хәлдә кубарырбыз — ул күзләре белән дә күрмәс, һәм хакны күрүдән, дәлилдән дә мәхрүм булыр. Ул үзенең гөнаһларын күреп, аларны инкяр итә алмас, һәм аның өчен бер генә дәлил дә калмас.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһы зекеры — Коръән — кеше өчен иң зур рәхмәт һәм бәрәкәт чыганагы. Кем аңа тотынса, аның тормышы якты, күңеле тыныч булыр.
2. Дөньяда муллыкта яшәү — бәхет билгесе түгел. Чын бәхет — Аллаһыга иман китерүдә һәм Аның зекеры белән яшәүдә.
3. Аллаһыдан баш тартучы кеше, дөньяда тынычлык тапмаса да, ахирәттә дә сукыр һәм газаплы булыр. Бу — Аллаһының гадел хөкеме.
4. Әлеге аять мөэминнәрне Коръәнне укырга, аңа иярәргә һәм аның белән гамәл кылырга өнди, чөнки ул — җитәкчелек һәм нур чыганагы.