Surah Taha — Aya 124

Ma’anonin Kalmomi:

• A'rada: Ya juya baya, ya ƙi yarda, ko ya nisanta kansa.
• Dhikri: Ambaton Allah, wato Alkur'ani mai girma da kuma tunatarwar da Allah ke yi wa bayinsa.
• Ma'ishatan Dankan: Rayuwa mai tsananin ƙunci da wahala, wadda ba ta da walwala ko natsuwa.
• Nahshuruhu: Za mu tā da shi, mu tattara shi a ranar tashin kiyama.
• A'ma: Makaho, wanda ba ya gani.

Fassarar Ayar:

Duk wanda ya juya baya daga ambaton Allah, wato Alkur'ani mai girma, kuma bai yarda da shi ba, bai kuma bi umurninsa ba, to lalle yana da rayuwa mai ƙunci da wahala a duniya, ko da kuwa yana da dukiya da yawa, domin zuciyarsa ba ta samun natsuwa da walwala. Har ila yau, kabarinsa zai ƙunƙuntar da shi, kuma za a azabtar da shi a cikinsa. Sa'an nan kuma a ranar tashin kiyama, za mu tā da shi yana makaho, ba ya ganin abin da zai ceci kansa, kuma ba ya da wata hujja da zai kare kansa da ita, saboda ya makanta a kan gaskiya a duniya.

Fa'idodin Darasi:

1. Nisantar Alkur'ani da ambaton Allah na kawo ƙunci da wahala a rayuwa, ko da mutum yana da dukiya, domin arziki na gaske shine natsuwar zuciya da imani.
2. Ƙunci a kabari yana daga azabar da Allah ke yi wa waɗanda suka juya baya daga tunatarwarsa, wanda hakan ya nuna tsananin muhimmancin bin Allah.
3. Makanta a ranar tashin kiyama alama ce ta rashin amfani da idanu don ganin gaskiya a duniya, kuma hakan yana nuna cewa sakamako yana daidai da aiki.
4. Ayar tana ƙarfafa muminai su riƙe Alkur'ani da tunatarwar Allah, domin su sami walwala a rayuwa da kuma tsira a lahira.
5. Tana kuma gargaɗi ga masu bijirewa cewa babu kubuta daga azabar Allah, kuma kowa zai ga sakamakon abin da ya aikata.