سوره طه — آیه 130

معانی کلمات:

• آناءِ اللیل: ساعات شب، جمع «إنًی» به معنای زمان و ساعت.
• أطراف النهار: کناره‌ها و دو طرف روز، که شامل ابتدا و انتهای روز می‌شود.
• تَرْضیٰ: خشنود و راضی شوی.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! بر آنچه مشرکان و تکذیب‌کنندگان درباره تو می‌گویند—از نسبت‌های ناروا و سخنان باطل—شکیبا باش و از گفتار آنان اندوهگین مشو. و پروردگارت را با ستایش و سپاس، تسبیح و تنزیه کن؛ یعنی نماز بگزار. این تسبیح و نماز را پیش از طلوع خورشید (نماز صبح) و پیش از غروب آن (نماز عصر) به جای آور. همچنین در ساعات شب (نماز مغرب و عشاء) و در کناره‌های روز (نماز ظهر و مغرب) تسبیح و نماز بگزار. این عبادت‌ها در اوقات گوناگون، تو را از گفتار دشمنان بی‌نیاز می‌سازد و دلت را آرامش می‌بخشد. هدف از این فرمان آن است که به پاداشی که پروردگارت برایت آماده کرده است، خشنود و راضی گردی و به مقام والایی که برایت رقم خورده، دست یابی.

فواید و پیام‌های آیه:

• صبر در برابر آزار و سخنان ناروای دیگران، نشانه ایمان راستین و کلید پیروزی است؛ زیرا خداوند هرگز بندگان شکیبای خود را فراموش نمی‌کند.
• نماز در اوقات پنج‌گانه، نه تنها وسیله ارتباط با پروردگار است، بلکه مایه آرامش دل و دوری از غم‌ها و نگرانی‌هاست.
• تسبیح و ستایش خداوند در همه حال—چه صبح و چه شب—انسان را به یاد خدا نگه می‌دارد و او را از لغزش‌ها محافظت می‌کند.
• خداوند به بندگانش وعده داده است که اگر در برابر سختی‌ها صبر کنند و عبادت را پاس دارند، به چنان رضایت و خشنودی‌ای می‌رسند که آرامش حقیقی را در دل آنان جای می‌دهد.
• این آیه به ما می‌آموزد که در برابر ناملایمات زندگی، بهترین راه‌حل، پناه بردن به نماز و ذکر خداست؛ چرا که این عبادت‌ها دل را روشن و روح را توانمند می‌سازند.