Surah Taha — Aya 130

Ma’anar Kalmomi:

• "Fasbir": Ka yi haƙuri.
• "Sabbih bihamdi Rabbika": Ka tsarkake Ubangijinka game da yabonsa, kuma ana nufin salla.
• "Ānā’il-lail": Sa’o’in dare.
• "Atrāfan-nahār": Ƙarshen sassan rana, wato tsakiyar rana da maraice.

Tafsiri:

Ya kai Annabi Muhammad (SAW), ka yi haƙuri a kan abin da masu ƙaryatawa ke faɗa maka na maganganun ƙarya da batanci. Kuma ka tsarkake Ubangijinka game da yabonsa ta hanyar yin salla kafin fitowar rana (sallar alfijir), da kuma kafin faɗuwar rana (sallar la’asar). Sannan ka yi salla a cikin sa’o’in dare (sallar magariba da isha’i), da kuma a ƙarshen sassan rana (sallar zuhr da magariba). Wannan domin ka sami lada mai yawa a wurin Allah wanda za ka yarda da shi, kuma ya zama abin farin ciki a gare ka.

Fa’idodi:

1. Haƙuri a kan cutar da mutane ke yi muhimmanci ne ga duk wanda yake kira zuwa ga addinin Allah, domin hakan yana nuna ƙarfin imani da dogaro ga Allah.
2. Salloli biyar suna tsarkake zuciya da jiki, kuma suna taimakawa mumini wajen jimrewa da wahalhalu.
3. Kasancewa da lokuta na yabo da tsarkake Allah a cikin yini da dare yana ƙara kusantar da bawa zuwa ga Ubangijinsa, kuma yana ba shi natsuwa da farin ciki a rayuwa.
4. Alƙawarin Allah ga wanda ya yi haƙuri da yin salla shi ne cewa zai sami abin da zai yarda da shi, wanda hakan ke nuna cewa ladan Allah babba ne kuma mai ɗauke da dukan abin da zuciya ke so.