Surat Taha — Ayat 135

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• مُتَرَبِّصٌ (mutarabbishun): kang ngenteni, kang nunggu apa kang bakal kelakon.
• فَتَرَبَّصُوا (fatarabbashuu): mula padha ngentenana.
• الصِّرَاطِ السَّوِيِّ (ash-shirāth as-sawiyy): dalan kang bener lan jejeg, yaiku dalan kang ora ana panyimpangané.
• اهْتَدَى (ihtadā): oleh pituduh, nemu dalan kang bener.

2) Panjlentrehan ayat:

Ing ayat iki, Allah ngandhani Kanjeng Nabi Muhammad supaya ngomong marang wong-wong musyrik kang padha maido lan nglawan dakwahé: "Saben-saben saka kita lan saka kowé kabeh padha ngenteni apa kang bakal ditindakake dening Allah." Kita padha ngenteni apa kang bakal kelakon, lan kowé uga padha ngenteni. Banjur Allah ngandika: "Mula padha ngentenana, amarga ing tembe kowé bakal ngerti sapa sejatine kang manggon ing dalan kang bener lan sapa kang oleh pituduh."

Tegesé, saben pihak padha ngenteni asil pungkasan saka perjuangan iki. Wong-wong kafir padha ngenteni supaya umat Islam cilaka lan sirna, dene umat Islam padha ngenteni pitulungan lan kamenangan saka Allah. Nanging ing pungkasane, kabeh bakal padha ngerti sapa kang bener-bener ana ing dalan kang jejeg lan sapa kang oleh pituduh saka Allah. Sing mesthi, kang bakal menang lan oleh kabegjan yaiku wong-wong kang ana ing dalan kang bener, yaiku para nabi lan para pengikuté.

Ayat iki minangka panglipur kanggo Kanjeng Nabi lan para sahabat, supaya ora kuwatir lan tetep sabar, amarga asil pungkasan mesthi bakal mbuktekake sapa kang bener lan sapa kang salah.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake supaya kita tansah sabar lan ora kesusu ing babagan apa wae, amarga kabeh ana wektune dhewe-dhewe.
• Kita dielingake yen saben wong mesthi bakal ngerti asil saka apa kang dilakoni, mula aja wedi ngelakoni kang bener sanajan akeh kang nglawan.
• Ayat iki nuwuhake rasa optimis lan percaya marang janjine Allah, yen kang bener mesthi bakal menang lan oleh pituduh.
• Kita diajari supaya ora gampang kuwatir marang omongané wong liya, amarga sing paling penting yaiku kita tetep ana ing dalan kang bener.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah nyedhaki Allah lan ngarep-arep pitulungané, amarga mung Allah kang ngerti sapa kang ana ing dalan kang jejeg lan sapa kang oleh pituduh.