Suurah Taa-Haa — Aayad 14

Macnaha Erayada:

• La ilaaha illa ana: Ma jiro ilaah (caabud mudan) oo xaq ah marka laga reebo Aniga.
• Fa'budni: I caabud Aniga uun, kaliya, dhibna la iga yeelin.
• Wa aqimis-salaata: Oo u samee salaadda si qumman oo dhammaystiran, waqtiyadeeda oo dhan ku oog.
• Li dhikri: Si aad iigu xusuusato (xusuusashadayda) gudaheeda, ama si ay iigu xusuusato.

Tafsiirka:

Waxaa kuu soo baxay (Nabiyow Muudow) codkii Eebe oo kula hadlaya dhexda togga barakaysan ee dhanka midigta ah, isagoo ku leh: *"Anigu waxaan ahay Ilaaha, ma jiro caabud mudan oo xaq ah oo aan Aniga ahayn, waxbana la ila shuraako ma aha. Ee haddaba i caabud Aniga uun, cibaadadaada u yeel kaliya Aniga, oo salaadda u oog si qumman oo dhammaystiran, waqtiyadeeda ku oog, si aad iigu xusuusato gudaheeda, maxaa yeelay salaadda waxaa ku jira akhris iyo dhayr, waxaana ku jira xusuus iyo xus Eebe."*

Kani waa amar Eebe oo toos ah, isagoo naftiisa ku billaabay, ka dibna ku faray cibaadada iyo salaadda, taasoo ah tiirka diinta iyo xidhiidhka ugu weyn ee u dhexeeya addoonka iyo Eebihiis.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Wejiga Koowaad: Waxay noo muujinaysaa in cibaadada loo yeelo Eebe kaliya, isaga oo aan wax lala wadaagin, maxaa yeelay isaga uun baa u sugnaaday cibaadada, ma jirto wax kale oo xaq u ah in la caabudo.
2. Wejiga Labaad: Waxay ku faraysaa in la oogo salaadda si qumman oo dhammaystiran, waana in aan u oognay si ay noo xusuusiso Eebe, oo aan u oogno si ay noo xusuusiso Eebe, oo aan u oogno si ay noo xusuusiso Eebe.
3. Wejiga Saddexaad: Salaadda waa xidhiidhka ugu weyn ee u dhexeeya addoonka iyo Eebihiis, waana habka ugu fiican ee loo xusuusto Eebe, waana in aan u oogno si ay noo xusuusiso Eebe.