Sura Ta Ha — Werset 56

Znaczenie słów:

• آيَاتِنَا – Nasze znaki, dowody i cuda.
• فَكَذَّبَ – zaprzeczył im, uznał je za kłamstwo.
• وَأَبَى – odmówił, wzbraniał się przed przyjęciem prawdy i wiary.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – Wysławiony i Najwyższy – oznajmia, że pokazał faraonowi wszystkie swoje znaki i dowody, które świadczą o Jego jedyności, potędze oraz o prawdziwości posłannictwa proroka Mojżesza (pokój z nim). Znaki te obejmowały dziewięć wielkich cudów, takich jak: przemiana laski w węża, lśniąca biała ręka, potop, szarańcza, wszy, żaby, krew, susza i niedostatek owoców, oraz rozdzielenie morza. Faraon widział te cuda na własne oczy, lecz mimo to zaprzeczył im i odrzucił je, nie chcąc uznać prawdy. Nie skłonił się do wiary w Boga i nie podporządkował się Jego nakazom, trwając w pysze i uporze.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten ukazuje sprawiedliwość Boga wobec Jego stworzeń – On nie pozostawia ludzi bez dowodów i ostrzeżeń, lecz wysyła im znaki i posłańców, aby nikt nie miał wymówki w Dniu Sądu.
2. Pokazuje, że serce zatwardziałe i pełne pychy nie skorzysta z żadnych cudów ani dowodów, jeśli nie ma woli przyjęcia prawdy – dlatego wierzący powinien prosić Boga o otwarte serce i pokorę.
3. Przypomina, że wiara nie polega jedynie na zobaczeniu cudów, lecz na szczerym poddaniu się Bogu i pokorze wobec Jego nakazów – a to jest drogą do zbawienia i szczęścia w obu światach.