سوره طه — آیه 56

معانی کلمات:

• أَرَیْناهُ: نشان دادیم به او (فرعون)
• آیاتِنا: نشانه‌ها و معجزات ما
• کُلَّها: تمامِ آنها
• فَکَذَّبَ: پس تکذیب کرد و دروغ شمرد
• وَ أَبىٰ: و سر باز زد و امتناع کرد

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به پیامبرش خبر می‌دهد که ما تمام نشانه‌ها و معجزات خود را به فرعون نشان دادیم؛ معجزاتی که دلالت بر یگانگی خداوند، قدرت بی‌پایان او و راستگویی حضرت موسی علیه‌السلام داشت. این معجزات شامل نه نشانه بزرگ بود: تبدیل عصا به اژدها، درخشیدن دست موسی، طوفان، ملخ، شپش، قورباغه‌ها، خون، شکافته شدن دریا و قحطی و کمبود میوه‌ها. فرعون همه این معجزات را با چشمان خود دید و یقین کرد که اینها از جانب خداست، اما با وجود این، همه را تکذیب کرد و از پذیرش حق سر باز زد و به دعوت موسی ایمان نیاورد. او نه تنها در دلش انکار کرد، بلکه در عمل نیز از پذیرش دین خدا امتناع ورزید و بر کفر و سرکشی خود اصرار ورزید.

فواید و پیام‌های آیه:

• نشانه‌های الهی برای هدایت انسان‌ها کافی است، اما کسانی که بر کبر و عناد خود اصرار دارند، حتی با دیدن معجزات نیز ایمان نمی‌آورند.
• تکذیب حق پس از روشن شدن حقیقت، گناهی بزرگ‌تر از جهل و نادانی است و انسان را در معرض عذاب الهی قرار می‌دهد.
• خداوند حجت را بر بندگانش تمام می‌کند و هیچ‌کس در روز قیامت نمی‌تواند عذری بیاورد که حق برایش روشن نشده است.
• ایمان واقعی، تسلیم شدن در برابر حق است، نه صرفاً دیدن معجزات؛ زیرا فرعون نیز معجزات را دید اما تسلیم نشد.
• این آیه به مؤمنان می‌آموزد که در برابر لجاجت و عناد مخالفان، وظیفه‌شان فقط ابلاغ پیام الهی است و هدایت در دست خداست.