Surah Taha — Talata 56

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• آيَاتِنَا – Ang aming mga tanda at patunay na nagpapakita ng kapangyarihan at katotohanan.
• فَكَذَّبَ – Siya ay nagpasinungaling at tumangging maniwala.
• وَأَبَىٰ – Siya ay nagmatigas at umayaw sa pagtanggap ng katotohanan.

Interpretasyon ng Talata:

Isinalaysay ng Allah sa talatang ito ang kalagayan ni Paraon (Firon) – na Kanyang ipinakita sa kanya ang lahat ng Kanyang mga tanda at patunay, na siyang siyam na himalang ipinagkaloob kay Propeta Musa (sumakanya nawa ang kapayapaan): ang tungkod na naging ahas, ang kamay na nagliwanag, ang salot ng tagtuyot, ang kakulangan ng mga bunga, ang baha, ang mga balang, ang mga kuto, ang mga palaka, at ang dugo. Ang lahat ng ito ay malinaw na katibayan ng pagka-Diyos ng Allah, ng Kanyang ganap na kapangyarihan, at ng katotohanan ng misyon ni Musa. Sa kabila ng lahat ng ito, si Paraon ay nagmatigas at nagpasinungaling sa mga tandang ito, at tumanggi sa pagtanggap ng katotohanan at sa pagsunod sa utos ng Allah. Hindi siya nagpadaig sa katwiran bagkus siya ay nagpatuloy sa kanyang pagmamalupit at pagmamataas.

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang mga himala at tanda ng Allah ay dumarating bilang awa at patnubay sa mga tao, ngunit ang sinumang may pusong matigas at mapagmataas ay hindi makikinabang sa mga ito.
2. Ang pagmamatigas at pagtanggi sa katotohanan sa kabila ng malinaw na ebidensya ay isang malaking kasalanan na nagdadala ng kapahamakan sa tao, tulad ng nangyari kay Paraon.
3. Ang tunay na pananampalataya ay nangangailangan ng kababaang-loob at pagsuko sa katotohanan, hindi ng pagmamataas at pagmamalaki.
4. Ang kuwento ni Paraon ay isang babala sa lahat ng tao – na ang kapangyarihan at kayamanan ay hindi makapagliligtas sa sinuman mula sa parusa ng Allah kung siya ay tatalikod sa katotohanan.
5. Ang pagiging matiyaga ni Propeta Musa sa pagtawag sa kanyang panginoon ay nagtuturo sa atin na huwag mawalan ng pag-asa sa paggabay sa iba, kahit na sila ay matigas ang ulo.