سورت طه — آیت 91

د معناوي کلمې:

• لَن نَّبْرَحَ: به هيڅکله نه پرېږدو، نه بېلېږو.
• عَاكِفِينَ: په عبادت ولاړ، مقيم، په دوامداره توګه عبادت کوونکي.
• يَرْجِعَ: بېرته راشي.

د آيت تفسير:

د بني اسرائيلو هغه کسان چې د سامري په فتنه کې اخته شوي وو او د سرو زرو ګوډۍ (عجل) ته يې عبادت کاوه، کله چې هارون عليه السلام ورته وويل چې دا معبود نه دی او دا کار باطل دی، نو دوی په ځواب کې وويل: مونږ به له دې عبادت څخه هيڅکله لاس وانخلي او په همدې کار به ولاړ يو، تر هغه چې موسى عليه السلام زمونږ ته بېرته راشي. دوی دا خبره د دې لپاره کوله چې موسى عليه السلام ته يې د خپل عمل په اړه عذر وړاندې کړی و، خو په حقيقت کې د دوی دا چلند د سامري د فتنې له امله و چې دوی يې ګمراه کړي وو. دوی فکر کاوه چې موسى به راشي او د دوی د عبادت په اړه به پريکړه وکړي، خو دوی په دې سره د هارون عليه السلام خبره ونه منله او په خپل ګمراهۍ کې کلک ولاړ وو.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د باطل په لاره کې کلک ولاړ کېدل او د حق د منلو څخه انکار کول د انسان د ګمراهۍ سبب ګرځي، ځکه چې دوی ته يې حق وړاندې شوی و خو ونه منله.
2. د عذر په توګه د باطل کار ته دوام ورکول سم نه دی، بلکې بايد سمدستي له ګناه او باطل څخه توبه وکړو.
3. د نبي او عالم خبره بايد ومنل شي، ځکه چې هارون عليه السلام دوی ته حق ويلي وو، خو دوی ونه منل او په خپله ګمراهۍ کې پاتې شول.
4. د دې آيت څخه دا هم معلومېږي چې د باطل پيروي کول او په هغه باندې ټينګار کول د انسان لپاره د آخرت په برخه کې سخت زيان لري، نو بايد له همدې کبله له حق څخه هيڅکله ونه ګرځو.