සූරා තාහා — ආයාත් 91

වචනවල අර්ථ:

• لَن نَّبْرَحَ – අප කිසිසේත් ඉවත් නොවන්නෙමු / අප නොකඩවා සිටින්නෙමු.
• عَاكِفِينَ – නමස්කාරයෙහි නිරතව, එහිම රැඳී සිටින්නන් වශයෙන්.
• يَرْجِعَ – ආපසු පැමිණෙන තුරු.

අර්ථ විවරණය:

වසු පැටවා (ගොප් පැටවා) නමස්කාරයට පත් කරගෙන එය වටා රැස්ව සිටි බනි ඊශ්රායීල ජනතාවගෙන් කොටසක්, හාරූන් (අලයිහිස්සලාම්) තමන්ව අවවාද කළ විට, ඔවුන් මෙසේ පිළිතුරු දුන්හ: “අපි මෙම වසු පැටවාගේ නමස්කාරයෙහි නොකඩවා රැඳී සිටින්නෙමු. මූසා (අලයිහිස්සලාම්) අප වෙත ආපසු පැමිණෙන තෙක් අපි මෙය අත් නොහරින්නෙමු.” ඔවුන් මෙය පැවසුවේ තමන්ගේ අඥානකම නිසා සහ මූසා (අලයිහිස්සලාම්) පැමිණි විට ඔහු තමන්ට මඟ පෙන්වනු ඇතැයි යන වැරදි බලාපොරොත්තුවෙනි. එහෙත් ඔවුන් අතර සිටි පිරිසිදු ඇදහිලිවන්තයින් හාරූන් (අලයිහිස්සලාම්) සමඟ එක්ව ඔවුන්ගෙන් වෙන් වී සිටියහ.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. අඥාන ලෙස යම් වැරදි මාර්ගයක රැඳී සිටීම, එය කෙතරම් විනාශකාරී වුවත්, එයින් මිදීමට ඇති එකම මාර්ගය සත්‍යය වෙත ආපසු යාමයි. තම වැරදි තවදුරටත් යුක්ති සහගත කිරීමට උත්සාහ කිරීම නොවේ.
2. සත්‍යය පැහැදිලි වූ පසු එය ප්‍රතික්ෂේප කර අන්ධභාවයෙන් පැරණි මාර්ගයෙහිම රැඳී සිටීම, මනුෂ්‍යයාව අල්ලාහ්ගේ උදව් උපකාරයෙන් ඈත් කරයි. එබැවින් සත්‍යය පැමිණි විට එය පිළිගැනීමට සූදානම් විය යුතුය.
3. යහපත් මඟ පෙන්වන්නන් (නබිවරුන් සහ ධාර්මික නායකයන්) අතුරුදහන් වූ විට, ජනතාව වැරදි මාර්ගවලට ඇද වැටීමේ අනතුරක් ඇත. එබැවින් සත්‍යයේ මඟ පෙන්වන්නන් සමඟ සිටීම අත්‍යවශ්‍ය වේ.
4. අල්ලාහ්ගේ නියෝග පැහැදිලි වූ විට, ඒවාට අවනත වීමට ඉක්මන් විය යුතු අතර, “මෙතෙක් අපි මෙසේ කළෙමු” යනුවෙන් පැරණි පුරුදු ආරක්ෂා කිරීමට උත්සාහ නොකළ යුතුය.