Аль-Анбия сүрәсе — Аять 100

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Зәфир: ут эчендәге авыр сулыш, ыңгырашу һәм көчле итеп һава чыгару. Бу — газапның авырлыгыннан була торган тавыш.
• Лә йәсмәғун: алар ишетмиләр, ягъни бернинди тавышны да ишетә алмыйлар.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кәферләрнең һәм гөнаһлыларның җәһәннәмдәге хәлләрен сыйфатлый. Аларга ут эчендә "зәфир" — ягъни авыр сулыш алу һәм ыңгырашу булачак. Бу аларның газапларының бик көчле булуыннандыр. Аларның күкрәкләреннән чыккан бу авыр сулышлар, әллә ничек һава эзләп тырышулары — барысы да аларның хәсрәтле хәлләрен күрсәтә.

Шулай ук алар ут эчендә бернинди тавышны да ишетмәячәкләр. Бу — газапның иң авыр мизгелләреннән берсе. Чөнки алар, хәтта үзләренең ыңгырашуларын да, бер-берсенең авазларын да ишетә алмаячаклар. Утның гөрелтесе, аларның үзләренең ачы тавышлары — барысы да бергә кушылып, аларны ишетү мөмкинлегеннән мәхрүм итәчәк. Аларга хәтта бер-берсенә дәшү, ярдәм сорау да мөмкин булмаячак. Бу — аларның тулысынча өметсезлеккә төшүләрен, ялгызлык һәм аерылу газапларын арттыра торган хәл.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Бу аять безне Аллаһының Җәзасыннан куркырга һәм гөнаһлардан читләшергә өнди. Кәферлек һәм гөнаһларның ахыры — җәһәннәмдәге мәңгелек газап икәнен искә төшерә.
2. Аллаһы Тәгаләнең рәхмәте бик зур — Ул безне бу газаплардан саклар өчен пәйгамбәрләр һәм Китаплар җибәргән. Бу — Аның безгә булган мәхәббәте һәм шәфкате билгесе.
3. Җәһәннәм газабының авырлыгын уйлап, без бүгенге кыенлыкларга сабыр итәргә һәм Аллаһының рәхмәтенә, Җәннәтенә ирешер өчен тырышырга тиешбез.
4. Бу аять безнең өчен куркыныч искәртү — дөньядагы вакытлы ләззәтләр өчен мәңгелек газапка эләгү акылсызлык икәнен аңлата.