Sura Al-Anbija — Werset 100

Znaczenie słów:

• Zafir (زَفِيرٌ) – głośny, przerywany oddech, jęk i westchnienie wydobywające się z piersi z powodu ogromnego cierpienia i bólu.
• La yasma'un (لَا يَسْمَعُونَ) – nie słyszą niczego; są pozbawieni zmysłu słuchu.

Interpretacja wersetu:

Dla tych, którzy zasłużyli na karę, w ogniu piekielnym przygotowano cierpienie, o którym świadczy ich jęk i przerywany, głośny oddech – jest to wyraz ogromnego bólu i udręki, która ich ogarnia. Ich piersi unoszą się i opadają w męczarniach, a z ich gardeł wydobywają się dźwięki przypominające ryk i westchnienia. Jednocześnie są oni w tym ogniu pozbawieni słuchu – nie słyszą żadnych głosów ani dźwięków. Nie dociera do nich żadne słowo, żadna pociecha, żadne wołanie. Dzieje się tak z powodu przerażającego huku i szalejącego płomienia, a także z powodu ich własnego cierpienia, które całkowicie ich pochłania. Odebrano im słuch, ponieważ w słyszeniu mogliby znaleźć jakąkolwiek ulgę lub pocieszenie, a oni nie zasłużyli na żadną łaskę.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Poważne ostrzeżenie przed konsekwencjami grzechów – werset ten ukazuje realność kary Bożej i jej dotkliwość, co skłania człowieka do refleksji nad swoim postępowaniem i powrotu do Boga, zanim nadejdzie dzień, w którym skrucha nie będzie już przyjęta.
2. Sprawiedliwość Boga – kara ta jest w pełni zasłużona i sprawiedliwa, gdyż Bóg nie czyni niesprawiedliwości nikomu, a każdy otrzymuje to, na co zapracował swoimi czynami.
3. Wartość zmysłów jako błogosławieństwa – werset ten uczy nas doceniać dary, które otrzymaliśmy od Boga, takie jak słuch, i wykorzystywać je do słuchania prawdy, nauki i dobra, zanim nadejdzie dzień, w którym zostaną nam one odebrane.
4. Motywacja do czynienia dobra – świadomość tak straszliwej kary dla nieposłusznych powinna pobudzać wierzącego do wytrwania w posłuszeństwie Bogu i do dążenia do Jego miłosierdzia, które jest większe niż Jego gniew.
5. Współczucie i troska o innych – wiedząc o cierpieniu ludzi w piekle, muzułmanin powinien czynić wszystko, co w jego mocy, aby ratować siebie i innych przed takim losem, poprzez nawoływanie do dobra i ostrzeganie przed złem.