Surat Al-Anbiya — Ayat 100

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• زَفِيرٌ (zafīr): Swara ambegan sing abot banget lan ngenes, kaya wong sing lagi nandhang lara banget utawa susah banget.
• لَا يَسْمَعُونَ (lā yasma'ūn): Ora padha krungu apa-apa.

1. Tafsir ayat:

Wong-wong sing diazab ing neraka kuwi padha ngalami lara sing abot banget. Saking lara lan susahe, ambegane padha metu kanthi swara ngenes lan abot, kaya wong sing lagi nangis utawa nggresula merga nandhang sangsara. Swara ambegan sing abot iki dadi tandha yen dheweke pancen lagi nandhang paukuman sing ora ana enteke.

Kajaba kuwi, wong-wong mau ing neraka ora bisa krungu apa-apa. Ora krungu swara, ora krungu omongan, ora krungu apa wae. Iki dudu merga dheweke budheg, nanging merga kahanan neraka sing nggegirisi banget lan lara sing ora bisa ditahan. Swara geni neraka sing umob-umob lan gumuruh, ditambah karo rasa lara sing nemen, ndadekake dheweke ora bisa nggatekake swara apa wae ing sakupenge. Malah ana sing ngandhakake yen pangrungune dheweke dicabut, amarga yen isih bisa krungu, bisa uga ana rasa kepenak utawa panglipur saka swara-swara tartamtu — lan ing neraka ora ana panglipur babar pisan.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya wedi marang siksa neraka, lan dadi dorongan supaya luwih temen-temen ngibadah lan ngedohi laranganing Allah.
• Neraka kuwi panggonan sing kebak kasusahan lan lara, ora ana kepenak babar pisan. Mula, awake dhewe kudu ngupaya supaya ora kalebu wong sing mlebu ing kana.
• Gusti Allah iku Maha Adil lan Maha Welas. Dheweke wis ngandhani babagan azab iki supaya manungsa bisa milih dalan sing bener lan bali marang Panjenengane.
• Islam iku agama sing kebak pitutur lan peringatan, supaya manungsa bisa urip kanthi bener lan entuk kabegjan ing donya lan akhirat.
• Kanthi ngerti babagan azab neraka, awake dhewe dadi luwih semangat ngupaya ngelmu, nindakake amal saleh, lan nyedhaki Al-Qur'an minangka pituduh urip.