Аль-Анбия сүресі — Аят 100

1. Сөздерге түсініктеме:

• زَفِيرٌ (зәфир): Қатты ауырсынудан, азаптан шығатын ауыр дем алу, ыңырсу, күрсіну дыбысы.
• لَا يَسْمَعُونَ (лә йәсмағун): Олар ести алмайды, ешбір дыбысты қабылдамайды.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят тозақ тұрғындарының халін сипаттайды. Олар тозақта қатты азап шегіп, ауырсынудан ыңырсып, ауыр дем алады. Бұл олардың жан азабының қаншалықты қиын екенін көрсетеді. Сонымен қатар, олар тозақта ешбір дыбысты ести алмайды. Бұған бірнеше себеп бар: тозақ отының қайнауынан шыққан қорқынышты дыбыстар, олардың басына түскен ауыр азаптың қаттылығы, сондай-ақ олардың есту қабілетінен айырылуы. Себебі есту — жанға жұбаныш беретін нәрсе, ал тозақта оларға ешбір жұбаныш берілмейді. Бұл олардың азабын одан әрі күшейте түседі.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Бұл аят Аллаһтың әділдігін және Оның ақиреттегі сұрақ-жауаптың шынайылығын көрсетеді. Әркім өз ісіне қарай жауап береді.
• Тозақ азабының ауырлығын білу адамды иманға, жақсылыққа және Аллаһқа бойсұнуға шақырады.
• Есту қабілеті — Аллаһтың үлкен нығметі. Ол арқылы адам Құранды тыңдап, пайдалы білім алады. Тозақта бұл нығметтен айырылу — азаптың бір түрі.
• Бұл дүниеде Аллаһтың сөзін тыңдап, одан ғибрат алу — ақиреттегі азаптан құтылудың жолы.
• Адам баласын жақсылыққа, сабырға және Аллаһтың разылығын іздеуге шақырады.